در آن وقت که شیخ ما قدس اللّه روحه العزیز به نشابور بود درویشی پیش شیخ آمد و گفت اندیشۀ میهنه دارم، شیخ دوات و کاغذ خواست و گفت ساعتی توقف باید کرد تا چیزی به بوطاهر بنویسم پس بنوشت:
بسم اللّه الرحمن الرحیم سلام اللّه اللطیف الخبیر علی الکبیر و الصغیر و هو علی جمعهم اذا یشاء قدیر و السلام، کاغذ به درویش داد تا ببرد.



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش گزارش کوتاهی است از نامهای که شیخ ابوسعید در نیشابور برای پسرش بوطاهر در میهنه نوشت و به دست درویشی داد که عازم میهنه بود. نامه بسیار کوتاه است و تنها بسمالله و سلامی خطاب به همهٔ اهل خانه، از بزرگ و کوچک، دارد. در پایان آن، با جملهای برگرفته از قرآن، به قدرت خداوند بر گرد آوردن دوبارهٔ آنان اشاره شده است.
هوش مصنوعی: در زمانی که شیخ ابوسعید در نیشابور بود، درویشی نزد او آمد و گفت قصد رفتن به میهنه را دارد. شیخ دوات و کاغذ خواست و گفت کمی صبر کن تا چیزی برای بوطاهر بنویسم، و سپس نوشت:
هوش مصنوعی: متن نامه این بود: به نام خداوند بخشندهٔ مهربان؛ سلام خداوند لطیف و آگاه بر بزرگ و کوچک باد، و او هرگاه بخواهد بر گرد آوردن ایشان تواناست. والسلام. سپس شیخ نامه را به درویش داد تا آن را ببرد. جملهٔ پایانی نامه از آیهٔ قرآن گرفته شده است و میتواند به آرزوی گرد آمدن دوبارهٔ خانواده نیز اشاره داشته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.