قوله تعالی: «ارْجِعُوا إِلی أَبِیکُمْ» باز گردید با پدر خویش، «فَقُولُوا یا أَبانا» بگوئید ای پدر ما، «إِنَّ ابْنَکَ سَرَقَ» پسر تو دزدی کرد، «وَ ما شَهِدْنا إِلَّا بِما عَلِمْنا» و ما گواهی نمیدهیم مگر بآنچ میدانیم، «وَ ما کُنَّا لِلْغَیْبِ حافِظِینَ (۸۱)» و ما غیب را نگهبان نبودیم.
«وَ سْئَلِ الْقَرْیَةَ الَّتِی کُنَّا فِیها» و از آن شهر پرس که ما در آن بودیم، «وَ الْعِیرَ الَّتِی أَقْبَلْنا فِیها» و ازین کاروان پرس که ما در آن آمدیم، «وَ إِنَّا لَصادِقُونَ (۸۲)» و ما راست میگوییم.
«قالَ» گفت یعقوب، «بَلْ سَوَّلَتْ لَکُمْ أَنْفُسُکُمْ أَمْراً» بلکه تنهای شما شما را کاری بر آراست و بکردید، «فَصَبْرٌ جَمِیلٌ» اکنون کار من شکیبایی است نیکو، «عَسَی اللَّهُ أَنْ یَأْتِیَنِی بِهِمْ جَمِیعاً» مگر که اللَّه تعالی با من آرد ایشان را هر سه، «إِنَّهُ هُوَ الْعَلِیمُ الْحَکِیمُ (۸۳)» که اللَّه تعالی دانایی است راست دان، راست کار.
«وَ تَوَلَّی عَنْهُمْ» و برگشت یعقوب از فرزندان خویش، «وَ قالَ یا أَسَفی عَلی یُوسُفَ» گفت ای دردا و اندوها بر یوسف، «وَ ابْیَضَّتْ عَیْناهُ مِنَ الْحُزْنِ» و چشمهای وی سپید گشت از گریستن باندوه، «فَهُوَ کَظِیمٌ (۸۴)» و او در آن اندوه خوار و بی طاقت.
«قالُوا تَاللَّهِ» فرزندان گفتند بخدای، «تَفْتَؤُا تَذْکُرُ یُوسُفَ» که هیچ بنخواهی آسود از یاد کرد یوسف، «حَتَّی تَکُونَ حَرَضاً» تا نیست شوی در غم وی بگداخته، «أَوْ تَکُونَ مِنَ الْهالِکِینَ (۸۵)» یا تباه شوی از تباه شدگان.
«قالَ» گفت یعقوب، «َّما أَشْکُوا بَثِّی وَ حُزْنِی إِلَی اللَّهِ» من گله با او میگویم و اندوه خود باو بر میدارم، «أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ (۸۶)» و از خدا آن دانم که شما ندانید.
«یا بَنِیَّ اذْهَبُوا» ای پسران من روید، «فَتَحَسَّسُوا مِنْ یُوسُفَ وَ أَخِیهِ» و جست و جوی کنید از یوسف و برادر او، «وَ لا تَیْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ» و از فرج اللَّه تعالی و کار گشادن و آسایش رسانیدن او نومید مباشید، «إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ» که نومید نبود از راحت فرستادن اللَّه تعالی، «إِلَّا الْقَوْمُ الْکافِرُونَ (۸۷)» مگر گروه کافران.
«فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَیْهِ» چون بر یوسف در شدند، «قالُوا یا أَیُّهَا الْعَزِیزُ» گفتند ای عزیز، «مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ» رسید بما و کسان ما بیچارگی و تنگ دستی «وَ جِئْنا بِبِضاعَةٍ مُزْجاةٍ» و بضاعتی آوردیم سخت اندک، «فَأَوْفِ لَنَا الْکَیْلَ» فرمای تا پیمان تمام کیل طعام بما گزارند، «وَ تَصَدَّقْ عَلَیْنا» و بر ما صدقه کن، «إِنَّ اللَّهَ یَجْزِی الْمُتَصَدِّقِینَ (۸۸)» که اللَّه تعالی صدقهدهان را پاداش دهد.
«قالَ هَلْ عَلِمْتُمْ ما فَعَلْتُمْ بِیُوسُفَ وَ أَخِیهِ» یوسف گفت میدانید که چه کردهاید با یوسف و برادر او، «إِذْ أَنْتُمْ جاهِلُونَ (۸۹)» آن گه که جوانان بودید و ندانستید.
«قالُوا أَ إِنَّکَ لَأَنْتَ یُوسُفُ» ایشان گفتند تو یوسفی، «قالَ أَنَا یُوسُفُ وَ هذا أَخِی» گفت من یوسفم و بنیامین برادر من، «قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَیْنا» اللَّه تعالی بر ما منّت نهاد و سپاس، «إِنَّهُ مَنْ یَتَّقِ وَ یَصْبِرْ» هر که بپرهیزد و بشکیبد، «فَإِنَّ اللَّهَ لا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ (۹۰)» اللَّه تعالی تباه نکند مزد نیکوکاران.
«قالُوا تَاللَّهِ» برادران گفتند بخدای، «لَقَدْ آثَرَکَ اللَّهُ عَلَیْنا» که خدای ترا بر ما بگزید، «وَ إِنْ کُنَّا لَخاطِئِینَ (۹۱)» و نیستیم ما مگر گناه کاران.
«قالَ لا تَثْرِیبَ عَلَیْکُمُ الْیَوْمَ» یوسف گفت بر شما سرزنش نیست امروز، «یَغْفِرُ اللَّهُ لَکُمْ» بیامرزاد خدای شما را، «وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ (۹۲)» و او مهربانتر مهربانان است.



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش ترجمهٔ فارسی آیات ۸۱ تا ۹۲ سورهٔ یوسف است. برادران پس از بازداشت بنیامین نزد یعقوب بازمیگردند و او با صبر نیکو و گریه بر یوسف، شکایتش را تنها به خدا میبرد و پسران را به جستوجو و ناامید نبودن از رحمت خدا میفرستد. در سفر دوباره، برادران با تنگدستی نزد عزیز مصر میآیند و یوسف خود را آشکار میکند؛ آنان به خطای خود اعتراف میکنند و یوسف آنان را میبخشد.
هوش مصنوعی: برادر بزرگ به برادران میگوید: نزد پدرتان بازگردید و بگویید پسرت دزدی کرد؛ ما جز به آنچه دیدیم و دانستیم گواهی نمیدهیم و از پنهان و آینده خبر نداشتیم.
هوش مصنوعی: برای اثبات راستی سخنشان به پدر میگویند: از مردم شهری که در آن بودیم و از کاروانی که با آن آمدیم بپرس؛ ما راست میگوییم.
هوش مصنوعی: یعقوب گفت: نه، نفس شما کاری را در نظرتان آراست و آن را کردید؛ اکنون کار من شکیبایی نیکوست. امید است خدا هر سه پسرم را به من بازگرداند، که او دانا و درستکار است.
هوش مصنوعی: یعقوب از فرزندانش روی گرداند و گفت: دریغ و درد بر یوسف! چشمانش از گریه و اندوه سپید شد و غم خود را در دل فرو میخورد.
هوش مصنوعی: فرزندان گفتند: به خدا سوگند پیوسته یوسف را یاد میکنی تا از غم او بگدازی و بیمار شوی یا هلاک گردی.
هوش مصنوعی: یعقوب گفت: من شکایت و اندوه خود را تنها نزد خدا میبرم و از سوی خدا چیزی میدانم که شما نمیدانید.
هوش مصنوعی: یعقوب گفت: ای پسرانم، بروید و از یوسف و برادرش جستوجو کنید و از گشایش و رحمت خدا ناامید نشوید، زیرا جز کافران کسی از رحمت خدا ناامید نمیشود.
هوش مصنوعی: برادران چون نزد یوسف رفتند گفتند: ای عزیز، ما و خانوادهمان دچار سختی و تنگدستی شدهایم و سرمایهٔ اندکی آوردهایم؛ پیمانهٔ غله را کامل به ما بده و بر ما صدقه کن، که خدا صدقهدهندگان را پاداش میدهد.
هوش مصنوعی: یوسف گفت: آیا میدانید با یوسف و برادرش چه کردید، آن هنگام که نادان و جوان بودید؟
هوش مصنوعی: برادران گفتند: آیا تو خود یوسفی؟ گفت: من یوسفم و این بنیامین برادر من است؛ خدا بر ما منت نهاد. هر که پرهیزگاری و شکیبایی کند، خدا پاداش نیکوکاران را ضایع نمیکند.
هوش مصنوعی: برادران گفتند: به خدا سوگند که خدا تو را بر ما برتری داد و ما خطاکار بودیم.
هوش مصنوعی: یوسف گفت: امروز سرزنشی بر شما نیست؛ خدا شما را بیامرزد که او مهربانترین مهربانان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.