قوله تعالی: وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ گرفت خدای تو مِنْ بَنِی آدَمَ از فرزندان آدم مِنْ ظُهُورِهِمْ از پشتهای ایشان ذُرِّیَّتَهُمْ فرزندان ایشان وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ و ایشان را گواه گرفت بر ایشان أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ نهام من خداوند شما؟ قالُوا بَلی ایشان پاسخ دادند آری تویی خداوند ما شَهِدْنا گواه بودیم بر ایشان أَنْ تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیامَةِ تا نگویند روز رستاخیز إِنَّا کُنَّا عَنْ هذا غافِلِینَ (۱۷۲) که ما ازین اقرار و گواهی ناآگاه بودیم.
أَوْ تَقُولُوا یا گویند پسینان ایشان إِنَّما أَشْرَکَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ که پدران پیشینان ما انبازان گرفتند با تو پیش از ما وَ کُنَّا ذُرِّیَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ و ما فرزندان ایشان بودیم پس از ایشان أَ فَتُهْلِکُنا پس اکنون ما را میهلاک کنی و عذاب کنی؟ بِما فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ (۱۷۳) بآنچه کجکاران کردند و نابکاران پیش از ما.
وَ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ چنین تفصیل میدهیم و میباز گشائیم و راست و درست و پیدا میباز نمائیم گفتها و کردههای خویش وَ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ (۱۷۴) و تا مگر ایشان باز آیند از راه کج با راه راست.
وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ و بر ایشان خوان نَبَأَ الَّذِی آتَیْناهُ آیاتِنا خبر آن مرد که او را دادیم سخنان خویش فَانْسَلَخَ مِنْها بیرون شد او از آن چو مار از پوست فَأَتْبَعَهُ الشَّیْطانُ پس خود فرا کرد او را دیو فَکانَ مِنَ الْغاوِینَ (۱۷۵) تا از بیراهان گشت.
وَ لَوْ شِئْنا و اگر خواستیم لَرَفَعْناهُ بِها برداشتیمی با آن آیات و علم وَ لکِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَی الْأَرْضِ لکن آن مرد با زمین بنشست و با این جهان گرائید وَ اتَّبَعَ هَواهُ و بر پی بایست خویش رفت فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ مثل او راست چون مثل سگ است إِنْ تَحْمِلْ عَلَیْهِ اگر بروی حمله بری و وی را بر تاختن داری یَلْهَثْ زبان از دهن بیرون افکند أَوْ تَتْرُکْهُ یا از وی باز شوی یَلْهَثْ هم زبان از دهن بیرون افکند ذلِکَ مَثَلُ الْقَوْمِ این مثل آن مرد است و مثل آن کسان الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا ایشان که سخنان ما بدروغ فرا داشتند فَاقْصُصِ الْقَصَصَ و بر ایشان خوان قصههایی لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ (۱۷۶) تا مگر ایشان دراندیشند.
ساءَ مَثَلًا بدسان و بد مثلاند الْقَوْمُ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا آن گروه که بدروغ فرا داشتند سخنان ما وَ أَنْفُسَهُمْ کانُوا یَظْلِمُونَ (۱۷۷) و بر خویشتن میستم کردند.
مَنْ یَهْدِ اللَّهُ هر که راه نمود اللَّه او را فَهُوَ الْمُهْتَدِی بر راه راست اوست وَ مَنْ یُضْلِلْ و هر که بیراه کرد اللَّه وی را فَأُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ (۱۷۸) ایشاناند که زیانکاراناند.
وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ و آفریدیم ما دوزخ را کَثِیراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ فراوانی از پریان و آدمیان لَهُمْ قُلُوبٌ ایشان را دلهایی است لا یَفْقَهُونَ بِها که بآن حق درنیابند وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ و ایشان را چشمهایی است لا یُبْصِرُونَ بِها که حق بآن نه بینند وَ لَهُمْ آذانٌ و ایشان را گوشهایی است لا یَسْمَعُونَ بِها که بآن حق بنشنوند أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ ایشان همچون ستوراناند بَلْ هُمْ أَضَلُّ نه راست چون ستور بلکه گمراهتر از ستور أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ (۱۷۹) ایشاناند که از حق و راه آن غافلاناند.



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش، ترجمهٔ فارسی آیات ۱۷۲ تا ۱۷۹ سورهٔ اعراف در «نوبت اول» تفسیر میبدی است که آیه به آیه و عبارت به عبارت برگردانده شده است. نخست پیمان «الست» آمده که خدا از فرزندان آدم بر ربوبیت خود اقرار گرفت تا در قیامت عذر غفلت یا تقلید از پدران نیاورند. سپس داستان مردی بازگو میشود که آیات الهی به او داده شد ولی به دنیا و هوس گرایید و به سگِ لهلهزن تشبیه شد. پایان بخش دربارهٔ هدایت و گمراهی به دست خداست و کسانی را که دل و چشم و گوش دارند ولی حق را درنمییابند، گمراهتر از چهارپایان میخواند.
هوش مصنوعی: خداوند از پشت فرزندان آدم، نسلهای آنان را بیرون آورد و آنان را بر خودشان گواه گرفت و پرسید: آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: آری، تو پروردگار مایی و گواهی دادیم؛ این پیمان برای آن بود که در روز قیامت نگویند ما از این اقرار بیخبر بودیم.
هوش مصنوعی: یا آیندگان نگویند که پدران ما پیش از ما برای خدا شریک گرفتند و ما فقط فرزندان پس از آنان بودیم؛ پس آیا ما را به سبب کار باطلکاران پیشین هلاک و عذاب میکنی؟
هوش مصنوعی: خداوند میگوید اینگونه نشانهها و سخنان خود را روشن و آشکار بیان میکنیم تا شاید مردم از راه کج به راه راست بازگردند.
هوش مصنوعی: خداوند به پیامبر میگوید داستان آن مردی را برایشان بخوان که آیات و دانش خود را به او دادیم، اما او همچون ماری که از پوست بیرون میآید از آن بیرون شد؛ پس شیطان در پی او افتاد و از گمراهان شد.
هوش مصنوعی: اگر خدا میخواست، او را با آن آیات و دانش بلندمرتبه میکرد، اما او به زمین و دنیا چسبید و از هوس خود پیروی کرد. مثل او مثل سگ است که چه بر او حمله کنی و چه رهایش کنی، زبان از دهان بیرون میآورد و لهله میزند؛ این مثل کسانی است که آیات خدا را دروغ شمردند، پس این داستانها را برایشان بگو تا شاید بیندیشند.
هوش مصنوعی: بد مثلی دارند کسانی که آیات خدا را دروغ شمردند؛ آنان در حقیقت بر خودشان ستم میکردند.
هوش مصنوعی: هر که را خدا هدایت کند، او هدایتیافته و بر راه راست است، و هر که را خدا گمراه کند، آنان همان زیانکاراناند.
هوش مصنوعی: بسیاری از پریان و آدمیان را برای دوزخ آفریدیم؛ دل دارند ولی حق را با آن درنمییابند، چشم دارند ولی حق را نمیبینند، گوش دارند ولی حق را نمیشنوند. آنان مانند چهارپایاناند، بلکه گمراهتر از آنها، و ایشاناند که از حق غافلاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.