قوله تعالی: اعْلَمُوا بدانید: أَنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقابِ که اللَّه سخت عقوبت است سختگیر، وَ أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۹۸) و بدانید که خدای آمرزگار است و بخشاینده.
ما عَلَی الرَّسُولِ نیست بر پیغامبر فرستاده، إِلَّا الْبَلاغُ مگر رسانیدن پیغام، وَ اللَّهُ یَعْلَمُ و خدای میداند، ما تُبْدُونَ آنچه پیدا مینمائید، وَ ما تَکْتُمُونَ (۹۹) و آنچه پنهان میدارید.
قُلْ بگو ! لا یَسْتَوِی الْخَبِیثُ وَ الطَّیِّبُ همسان نیست پلید و پاک، وَ لَوْ أَعْجَبَکَ و هر چند که ترا شگفت آید، کَثْرَةُ الْخَبِیثِ فراوانی پلید، فَاتَّقُوا اللَّهَ و پرهیزید از خشم و عذاب خدای، یا أُولِی الْأَلْبابِ ای زیرکان و خردمندان، لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (۱۰۰) تا جاوید پیروز مانید.
یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، لا تَسْئَلُوا مپرسید عَنْ أَشْیاءَ از چیزهایی إِنْ تُبْدَ لَکُمْ که اگر شما را جواب آن پیدا کنند، تَسُؤْکُمْ آن جواب شما را اندوهگن کند، وَ إِنْ تَسْئَلُوا عَنْها و اگر از آن بپرسید، حِینَ یُنَزَّلُ الْقُرْآنُ اکنون که قرآن فرو میفرستند، تُبْدَ لَکُمْ جواب آن شما را پیدا کنند، عَفَا اللَّهُ عَنْها خدای شما را از آن بینیاز کرد، و آن از شما درگذاشت، وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلِیمٌ (۱۰۱) و اللَّه آمرزگار است بردبار.
قَدْ سَأَلَها پرسید از چنانها، قَوْمٌ مِنْ قَبْلِکُمْ گروهی پیش از شما، ثُمَّ أَصْبَحُوا بِها کافِرِینَ (۱۰۲) آن گه بآن جواب که شنیدند کافر شدند.
ما جَعَلَ اللَّهُ خدا واجب نکرد و نفرمود مِنْ بَحِیرَةٍ از آن نهاد و سنت جاهلیت که شتر را گوش میشکافتند، وَ لا سائِبَةٍ و نه آن شتر که فرو میگذاشتند، و از بار بر نهادن و بر نشستن آزاد میکردند، وَ لا وَصِیلَةٍ و نه آن شتر که با همتای خویش میپیوست، و آن را نمیکشتند وَ لا حامٍ و نه آن شتر که پشت خویش را حمی کرد وَ لکِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا لکن ایشان که کافر شدند، یَفْتَرُونَ عَلَی اللَّهِ الْکَذِبَ دروغ میگفتند بر خدای و ناراست میساختند وَ أَکْثَرُهُمْ لا یَعْقِلُونَ (۱۰۳) و بیشتر ایشان آن بودند که صواب در نمییافتند.
وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ و چون ایشان را گفتندی تَعالَوْا إِلی ما أَنْزَلَ اللَّهُ بازآئید بآنکه اللَّه فرو فرستاد وَ إِلَی الرَّسُولِ و با رسول وی آئید قالُوا گفتند: حَسْبُنا بسنده بود ما را، ما وَجَدْنا عَلَیْهِ آباءَنا آنچه پدران خویش بر آن یافتیم أَ وَ لَوْ کانَ آباؤُهُمْ باش و اگر پدران ایشان، لا یَعْلَمُونَ شَیْئاً هیچ چیز نمیدانستند، وَ لا یَهْتَدُونَ (۱۰۴) و نه فرا راه حق میدیدند.
یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ بر شما بادا تنهای شما، لا یَضُرُّکُمْ نگزاید و زیان ندارد شما را، مَنْ ضَلَّ بیراهی هر که گم گشت از راه، إِذَا اهْتَدَیْتُمْ چون شما بر راه راست بودید، إِلَی اللَّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمِیعاً با خدایست باز گشت شما همه، فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۱۰۵) و خبر کند شما را بآنچه میکردید.
یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند شَهادَةُ بَیْنِکُمْ گواهی که بود در میان شما إِذا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ هر گه که حاضر آید بیکی از شما مرگ حِینَ الْوَصِیَّةِ هنگام وصیت کردن اثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْکُمْ آن گواهی باید از دو گواه استوار از اهل دین شما أَوْ آخَرانِ مِنْ غَیْرِکُمْ یا گواهی دو تن از اهل جز از دین شما إِنْ أَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِی الْأَرْضِ اگر چنان بود که در سفر باشید، فَأَصابَتْکُمْ و ناگاه بشما رسد، مُصِیبَةُ الْمَوْتِ مرگ رسیدنی، تَحْبِسُونَهُما ایشان را هر دو فرا سوگند پناوید مِنْ بَعْدِ الصَّلاةِ پس نماز دیگر، فَیُقْسِمانِ بِاللَّهِ تا آن دو گواه سوگند خورند بخدای إِنِ ارْتَبْتُمْ اگر بگواهی ایشان در شک باشید لا نَشْتَرِی بِهِ ثَمَناً که با سوگند بدروغ بهای اندک نمیخریم از دنیا، وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبی. و اگر چند که خویشاوندی بود وَ لا نَکْتُمُ شَهادَةَ اللَّهِ و گواهی که خدای را بآن قیام میباید کرد پنهان نمیداریم إِنَّا إِذاً لَمِنَ الْآثِمِینَ (۱۰۶) ما پس از بزه کاران باشیم اگر چنین کنیم.
فَإِنْ عُثِرَ اگر برافتند عَلی أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْماً بر آنکه ایشان هر دو خیانت کردند، و بزه کار شدند، فَآخَرانِ یَقُومانِ مَقامَهُما پس برخیزد دو تن دیگر بجای آن دو گواه، مِنَ الَّذِینَ اسْتَحَقَّ عَلَیْهِمُ الْأَوْلَیانِ دو گواه که اولیترند بگواهی، و نزدیکترند بایشان که آن دو گواه پیشین که مستحق نام خیانت شدند، بدان شدند که با ایشان خیانت کردند، فَیُقْسِمانِ بِاللَّهِ سوگند بخورند بخدای لَشَهادَتُنا أَحَقُّ مِنْ شَهادَتِهِما که گواهی ما دو تن راست تراست از گواهی ایشان دو تن، وَ مَا اعْتَدَیْنا و ما اندازه راستی درنگذاشتیم، إِنَّا إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِینَ (۱۰۷) و اگر درگذاشتیم آن گه از ستمکارانیم بر خویشتن.
ذلِکَ أَدْنی این چنین نزدیکتر بود و اولیتر أَنْ یَأْتُوا بِالشَّهادَةِ عَلی وَجْهِها که گواهان بر وجه خویش و بر راستی بگزارند أَوْ یَخافُوا أَنْ تُرَدَّ أَیْمانٌ بَعْدَ أَیْمانِهِمْ و از ردّ الیمین ترسند که سوگند از مدعی علیه با مدعی گردانند، وَ اتَّقُوا اللَّهَ و از خشم و عذاب خدای بپرهیزید، وَ اسْمَعُوا و بفرمان وی نیوشید، وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفاسِقِینَ (۱۰۸) و خدای راه نمانیست گروهی را که در علم او از طاعت و فرمان بیرون شدگانند.
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این آیات خداوند به مومنان میگوید که او هم سختگیر و هم آمرزنده است. پیامبر فقط وظیفه دارد پیام خدا را برساند و خدا از آنچه در دلها و پنهان دارید آگاه است. خدا به مومنان توصیه میکند که از پلیدی پرهیز کنند و در برابر عذاب خداوند مراقب باشند.
همچنین به مومنان هشدار میدهد که درباره چیزهایی که آگاهی ندارند سوال نکنند، زیرا ممکن است پاسخهایی دریافت کنند که آنها را ناامید کند. کسانی که پیش از شما سوال کردند، پس از دریافت پاسخ کافر شدند.
خداوند درباره آداب و سنتهای جاهلی مانند قربانی کردن شتران توضیح میدهد و میفرماید که این کارها مورد تایید او نیست. کسانی که کافر شدند، به خدا دروغ میگویند و بیشترشان حقیقت را درک نمیکنند.
مومنان باید خود را محافظت کنند و بدانند که اگر کسی گمراه شد، بر آنها ضرری ندارد، اما همه به سوی خدا بازگشت خواهند کرد.
در مورد گواهی دادن هنگام وصیت، خداوند دستور میدهد که دو گواه معتبر از مومنان به شهادت بایستند و از سوگند دروغ پرهیز کنند. در صورت خیانت گواهها، باید دو گواه دیگر بجای آنها شهادت دهند و همینطور بر راستی شهادت تأکید کنند. در نهایت، مومنان باید از خدا پروا داشته باشند و به دستورات او گوش دهند.
هوش مصنوعی: بدانید که خداوند شدیداً مجازات میکند و همچنین خداوند آمرزنده و رحیم است.
هوش مصنوعی: وظیفه پیامبر تنها رساندن پیام است و خداوند به خوبی میداند آنچه را که شما نشان میدهید و آنچه را که پنهان میدارید.
هوش مصنوعی: بِگانید ! پلید و پاک هیچگاه برابر نیستند، حتی اگر فراوانی پلیدها تو را شگفتزده کند. پس از خشم و عذاب خداوند پرهیز کنید، ای خردمندان، تا شاید به رستگاری دست یابید.
هوش مصنوعی: ای کسانی که ایمان آوردهاید، از چیزهایی که اگر پاسخ آنها برای شما روشن شود، ممکن است شما را ناراحت کند، نپرسید. و اگر در زمانی که قرآن نازل میشود، از آنها بپرسید، ممکن است پاسخ آنها برای شما روشن گردد. خداوند از این موضوع شما را بینیاز کرده و به آن درگذشت. خداوند آمرزنده و بردبار است.
هوش مصنوعی: گروهی از مردم پیش از شما از او پرسیدند و بعد از اینکه به پاسخ او رسیدند، کافر شدند.
هوش مصنوعی: خداوند هیچیک از رسوم جاهلیت را برای مردم لازم نکرد و نگفت که چه چیزی باید به عنوان نذری انجام شود، مانند بریدن گوش شتر، یا شترهایی که آزاد گذاشته میشدند و از بار کشیدن معاف بودند، یا شترهایی که به هم پیوسته میشدند و به این خاطر کشتار نمیشدند، و یا شترهایی که به دلیل بار داشتن از کار افتاده بودند. بلکه کسانی که کافر بودند بر خدا دروغ میبستند و بیشتر آنان نمیتوانستند حق را درک کنند.
هوش مصنوعی: وقتی به آنها گفته میشود که به آنچه خدا نازل کرده و به پیامبر بیایید، میگویند: «ما به روش پدرانمان قناعت میکنیم.» آیا اگر پدرانشان هیچ چیزی نمیدانستند و به راه درست هدایت نمیشدند، باز هم باید از روش آنها پیروی کنند؟
هوش مصنوعی: ای کسانی که ایمان آوردهاید، مراقب خودتان باشید، چرا که گمراهی کسی که به راه راست هدایت شده، به شما آسیبی نخواهد زد. همه شما در نهایت به سوی خدا باز میگردید و او به شما خبر خواهد داد که چه کارهایی انجام دادهاید.
هوش مصنوعی: ای کسانی که ایمان آوردهاید! هنگامی که مرگ یکی از شما نزدیک میشود و در حال وصیت کردن است، باید از میان شما دو شاهد عادل انتخاب شود. این دو باید از خود شما باشند، یا اگر در سفر هستید، از دو نفر غیر از شما تشکیل شوند. اگر اتفاقی برای شما افتاد و با مرگ مواجه شدید، باید آن دو نفر را پس از نماز قسم دهید که سوگند بخورند. آنها باید به خدا سوگند خورند که اگر شکی در شهادت آنها دارید، به خاطر مال و ثروت دنیا شهادت را کتمان نکنند، هرچند که نزدیکی خانوادگی وجود داشته باشد. ما نباید گواهی خدا را پنهان کنیم؛ زیرا در این صورت از بزهکاران خواهیم بود.
هوش مصنوعی: اگر مشخص شود که این دو نفر به خیانت و wrongdoing متهم شدهاند، پس باید دو نفر دیگر از کسانی که به آن دو نزدیکتر و حقی دارند، به جای آنها گواهی دهند. این دو گواه باید قسم بخورند که شهادت آنها از شهادت آن دو نفر قبلی راستتر است و ما از حد انصاف تجاوز نکردهایم، زیرا در این صورت ما از ظلم کنندگان خواهیم بود.
هوش مصنوعی: این متن به دعوتی برای حقیقی بودن شهادت گواهان اشاره دارد و بیان میکند که آنها باید به حقیقت شهادت دهند یا از ترس رد سوگندهای خود، گواهی ندهند. همچنین تأکید میکند که باید از عصبانیت و عذاب خداوند پرهیز کرد و به فرمان او گوش داد. در پایان، به این نکته اشاره میشود که خداوند راهنمایی نمیکند گروههایی را که از دستور او سرپیچی کردهاند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.