ساخته از حکمت کار آگهان
خانهٔ گردنده بگرد جهان
نادرهٔ حکم خدای حکیم
خانه روان ، خانگیانش مقیم
اهل سفر را همه بروی گذر
همره اوساکن و او در سفر
گاه روشن همره او گشته آب
آبله در پاش شده از حباب
عکس که بنمود باب اندرون
کشتی خصم ست که بینی نگون
ماه رسن بسته چو دلو استوار
یافته در خانهٔ ماهی قرار
ماه نوی کاصل وی از سال خواست
یک مه نو گشته بده سال راست
گشته گهٔ سیر، هلالش زبون
عکس هلال ست باب اندرون
صورت آن تخته که بد بی‌بها
عین چو ابرو شده بر چشمها
لیک جزین فرق ندانم کنون
کاوست سر افراخته ابر نگون
ابروی او داده بهر چشم نور
چشم بد از ابروی نیکوش دور
همچو کمان پر خم و تیره از میان
تیر ستاده ست و کمانش روان
او برسد تیر فلک را به اوج
تیر به تیرش نرسد گاه موج
پیشتر از مرغ پرد در کشاد
پیشتر از باد رود روز باد
وقت دو منزل بدمی بل دو چند
بار سن و سلسله و تخته بند
بسته به زنجیر مسلسل دراز
بحر روان زو شده زنجیر ساز
همچو کمان پر خم و تیز از میان
پر، چو حواصل، زد و سو کرده باز
مرغ که آن از پر چو بین پرد
طرفه بود لیک نه چندین پرد
هر طرفش ره بشتاب دگر
هر قدمش سیر برآب دیگر
از تگ طوفان شکنش در شتاب
معجز نوح آمده بر روی آب
گر چه زد ریا گذرد بیش و کم
آب نباشد مگرش تا شکم
دیده شب و روز بسی گرم و سرد
رفته بهر سوز پی آب خورد
لطمه زنان بر رخ دریا به زور
آب ازان لطمه به فریاد و شور
تا عمل بحر شدش مستقیم
آمده از عبرهٔ دریاش سیم
پیشهٔ ملاح در و شیم پاش
تیشهٔ نجار از و در خراش
مرکب بحری زسفر گشته چوب
بر طرف بحر شده پای کوب
بگذرد از آب سوارش به خواب
غرقه نگردد چو سواران آب
در ته او آب سبک خیز نیست
گر چه که صد نیزه بود، تیز نیست
در ره بی آب نداند شدن
کیست که بی آب تواند شدن
موج گران یافت سبک بر رود
ارچه گران گشت سبک تر رود
شاه در آن خانهٔ چو بین نشست
وز پل چو بین همه دریا ببست
آب شد از بحر روان تخته پوش
کرده ز هر تخته معلم خروش
موج سوی جاریه می‌برد دست
بیل به سیلیش همی کرد پست
نعره ملاح که می‌شد به اوج
بر تن خود لرزه همی کرد موج
سلسلهٔ موج ز دامی که بافت
ماهی از آن دام خلاصی نیافت
بس که بجوشید زمین همچو دیگ
آب روان تشنهٔ گل شد به ریگ
آب از آن غلغل ز اندازه بیش
گرد نمی‌گشت به گرد آب خویش
عکس رسنها که فرو شد باب
بست به پهلوی نهنگان طناب
کشتی شه تیزتر از تیر گشت
در زدن چشم ز دریا گذشت
راست که شه بر لب دریا رسید
گوهر خود بر لب دریا بدید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره کشتی هندی است که با حکمت و کاردانی ساخته شده و به سفر در میان دریاها می‌پردازد. کشتی به مانند خانه‌ای متحرک شناخته می‌شود که ساکنانش و اهل سفر را به مقصد می‌برد. در متن، ویژگی‌های کشتی، مانند سرعت و استحکام آن، با تصاویری زیبا توصیف شده و به قدرت و بزرگی دریا اشاره می‌شود. همچنین، فرایند حرکت کشتی و چالش‌های آن در برابر موج‌ها به تصویر کشیده شده و در نهایت، سفر به مقصد با دیدن گوهرهایی ارزشمند در کنار دریا به پایان می‌رسد.
هوش مصنوعی: این بیت به این مفهوم اشاره دارد که کارهای انسان‌ها به ویژه آنهایی که با دانش و پختگی انجام می‌شود، بر اساس حکمتی است که از طرف خداوند قرار داده شده و این انسان‌ها در زندگی طوری عمل می‌کنند که می‌توانند در جهان به سفر بروند و تجربیات جدیدی کسب کنند.
هوش مصنوعی: خانه‌ای از حکمت و علم خداوندگار حکیم در حال حرکت است و ساکنان آن دائماً در آن زندگی می‌کنند.
هوش مصنوعی: سفر کردن برای اهل سفر امر عادی و طبیعی است، اما همراه او (نادرهٔ حکم) همیشه در حال سفر است و هیچ‌وقت در خانه نمی‌ماند.
هوش مصنوعی: زمانی که نور واضح و روشن بر عرشه کشتی تابیده، موج‌های آب به‌گونه‌ای به جنبش درآمده که مانند آبله‌های (بلف) کوچک در پاها نمایان شده است.
هوش مصنوعی: عکس آنچه که درون کشتی است، نشانگر دشمنی است که می‌بینی به زودی به ناکامی و سقوط می‌رسد.
هوش مصنوعی: ماه به شکل دلو، که به وسیلهٔ رسن (رشته) محکم‌تری بسته شده، در جایی قرار دارد که شبیه خانهٔ ماهی است.
هوش مصنوعی: ماه نو به عنوان نشانه‌ای از آغاز سال جدید درخواست کردند که یک ماه نو به عنوان برکت و خوشبختی برای سال آینده بیاید.
هوش مصنوعی: در زمان حرکت و گردش، هلال ماه در آسمان ضعیف و کم‌نور شده و مانند تصویر هلال به نظر می‌رسد که درون خود چیزی را نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: آن تخته که هیچ ارزشی ندارد، به‌گونه‌ای است که مانند ابروی زیبا بر چشمان مردم جلوه‌گری می‌کند.
هوش مصنوعی: اکنون جز این تفکر نمی‌کنم که او کیست؛ کسی که سرش را با افتخار بلند کرده و مانند ابر بر سر آن قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: ابروی او باعث روشنی چشم‌هاست و موجب شده که چشم‌بدها از ابروی نیکوی او دور بمانند.
هوش مصنوعی: او مانند کمان خمیده‌ای است که تیر در وسط آن قرار گرفته و کمانش به راحتی کشیده می‌شود.
هوش مصنوعی: او (کشتی هندی) می‌تواند تیر آسمان (تاریکی و بلندی) را در اوج پرتاب کند، اما هیچگاه به تیرش (کشتی‌اش) از طرف موج دریا آسیب نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: پیش از آنکه پرنده در آسمان پرواز کند و قبل از اینکه باد بوزد، روز به حرکت درمی‌آید.
هوش مصنوعی: در زمان هر دو منزل (مقصد) که به سر می‌برم، خود را دچار دو باره شدن می‌بینم و به مانند سن و رشته‌ای (سلسله) و تخته‌ای به بند کشیده شده‌ام.
هوش مصنوعی: کشتی هندی که در دریا حرکت می‌کند، به زنجیرهای طولانی و متصل به هم مانند زنجیر خویش وابسته است و در آب روان، به نحوی بر افرازنده‌ی آنها تبدیل شده است.
هوش مصنوعی: کشتی هندی به شکلی خمیده و تیز مانند کمان است که از میان پرهایش، مانند پرنده‌ای به نام حواصل، پرواز کرده و به سوی هدفش می‌رود.
هوش مصنوعی: پرنده‌ای که از پرش به زیبایی و شگفتی در حال پرواز است، اما در واقع پرهایش به اندازه‌ای نیست که بتواند به دور پرواز کند.
هوش مصنوعی: کشتی هر طرف به سرعت در حال حرکت است و با هر قدم، بیشتر بر آب حرکت می‌کند.
هوش مصنوعی: کشتی هندی به قدری مقاوم و سریع است که از میان طوفان‌ها می‌گذرد، مثل معجزهٔ حضرت نوح، بر روی آب حرکت می‌کند.
هوش مصنوعی: اگرچه ریا و تزویر بر آدمیان می‌گذرد و در شدت و ضعف آن تأثیر دارد، اما آب (معنای زندگی و نیاز) تنها برای سیراب کردن شکم یعنی رفع نیازهای اساسی وجود دارد.
هوش مصنوعی: دیده، روز و شب را با حالتی پرچالش و سختی گذرانده و به دنبال آب بوده است تا تشنگی‌اش را برطرف کند.
هوش مصنوعی: دریا به شدت مواجهه و ضرباتی را تحمل می‌کند و از شدت قدرت آب، فریاد و شوری به گوش می‌رسد.
هوش مصنوعی: به دلیل قدرت و عظمت دریا، کشتی به آرامی و بدون مانع در مسیر خود حرکت می‌کند، گویی از زیبایی و تاثیر دریا تا حدی مسحور شده و سفرش به طور روان و مستقیم ادامه دارد.
هوش مصنوعی: شغل ملاح (کاپیتان یا ناخدا) در دریا و شغل نجار هم در ساخت و ساز چوبی است، و این دو شغل در کنار هم به خوبی نشان‌دهندهٔ کار سختی است که در ساخت کشتی انجام می‌شود.
هوش مصنوعی: کشتی که به سفر رفته، از چوب ساخته شده و اکنون در کنار دریا به آرامی حرکت می‌کند.
هوش مصنوعی: سوار بر کشتی، در آب خوابش می‌برد و او غرق نمی‌شود مانند سوارانی که بر آب سوارند.
هوش مصنوعی: در پایین کشتی هندی، آب سبک و بی‌حرکت نیست، حتی اگر صد نیزه (به عنوان نماد قدرت و سرعت) هم وجود داشته باشد، این آب تند و سریع نیست.
هوش مصنوعی: در مسیر بی‌آب، هیچ‌کس نمی‌داند که چه کسی می‌تواند بی‌آب بماند و زنده بماند.
هوش مصنوعی: موج سنگین دریا وقتی سبک‌تر می‌شود که بر روی آب روان باشد، هرچند که به نظر می‌رسد او سنگین‌تر شده است.
هوش مصنوعی: شاه در آن خانه‌ای که مانند یک قایق است نشسته و با عبور از روی پل، دریا را به هم می‌زند.
هوش مصنوعی: آب دریا به سمت کشتی روان شده و تخته‌هایی که کشتی را می‌پوشانند، را معلمی پرصدا و سرزنده توصیف کرده است.
هوش مصنوعی: موج به سمت دختر (جاریه) می‌رفت و بیل به زیر آب می‌برد، و در سیلی (موجی که با خیزش آب به وجود می‌آید) هم او را پایین می‌کشید و موجب غرق شدنش می‌شد.
هوش مصنوعی: صدای ناخدا (ملاح) که به اوج (بالای کشتی) می‌رسید، بر تن خود لرزشی را ایجاد می‌کرد که ناشی از تلاطم و حرکت موج‌ها بود.
هوش مصنوعی: موج‌ها به مانند دامی هستند که ماهی نمی‌تواند از آن رهایی یابد. به عبارت دیگر، انسان در برابر مصائب و مشکلات زندگی مشابه ماهی در میان موج‌های دریا گرفتار است و نمی‌تواند از آنها فرار کند.
هوش مصنوعی: زمین به قدری جوش و خروش کرد که مانند دیگی می‌جوشید و آبی روان به وجود آورد؛ به‌طوری‌که این حالت باعث شد تا زمین تشنهٔ گل شود و خاک را گلی کند.
هوش مصنوعی: به خاطر غوغای زیاد آب، میزان جوش آن بیش از حد معمول می‌شد و آب به دور خود نمی‌چرخید.
هوش مصنوعی: عکس رسنها به این معناست که طناب‌ها مانند تصویر آنها به سمت پایین رفته و بر روی بدن نهنگ‌ها (ماهی‌های بزرگ) قرار گرفته است. در واقع، این تصویر بیانگر حالتی است که طناب‌ها بر روی نهنگ‌ها افتاده و به آنها متصل شده‌اند.
هوش مصنوعی: کشتی شاه مانند تیر و بسیار سریع، در حال گذر از دریا بود و از نظرها پنهان شد.
هوش مصنوعی: درست است که شاه به لب دریا رسید و جواهر خود را در کنار دریا مشاهده کرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.