ای شهره شهر باده باروت خوشست
پیوسته هوای طاق ابروت خوشست
گر عیب کنی بچشم مست آهو را
عیبت نکنم چرا که آهوت خوشست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای شهره شهر باده باروت خوشست
پیوسته هوای طاق ابروت خوشست
گر عیب کنی بچشم مست آهو را
عیبت نکنم چرا که آهوت خوشست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق پرداخته و او را به عنوان یک سوژه محبوب در میان مردم معرفی می‌کند. او با اشاره به دلپذیری معشوق و باده، از زیبایی‌های ظاهری و دست نیافتنی آن سخن می‌گوید. در پایان با اشاره به دعوی عیوب، او تأکید می‌کند که حتی اگر معشوق دارای عیوبی باشد، زیبایی‌اش باعث می‌شود که به آن عیوب توجهی نداشته باشد.
هوش مصنوعی: ای محبوب شناخته‌شده در میخانه، همواره هوای ابروانی تو خوشبو و دل‌انگیز است.
هوش مصنوعی: اگر عیبی در چشمان زیبای آهو ببینی، آن را نمی‌بینم چون زیبایی‌اش برایم دلنشین است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.