ای شمع اگر سر نفرازی چه کنی
ور بر سر نطع سرنبازی چه کنی
سازندت اگر زانک بسوزی چه کنند
سوزندت اگر زانک نسازی چه کنی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای شمع اگر سر نفرازی چه کنی
ور بر سر نطع سرنبازی چه کنی
سازندت اگر زانک بسوزی چه کنند
سوزندت اگر زانک نسازی چه کنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به نقش و اهمیت خود فرد در زندگی اشاره می‌کند. او به شمع تشبیه شده است و از آن می‌پرسد که اگر در میان مشکلات و چالش‌ها از تلاش و پیکار بازنایستد، چه باید کرد. همچنین، به این نکته می‌پردازد که اگر شمع بسوزد یا خاموش بماند، دیگران چه واکنشی نشان خواهند داد و در این میان، پرسش‌هایی درباره‌ی ارزش وجودی و تلاش فرد به وجود می‌آید. در نهایت، این شعر به مفهوم ایستادگی در برابر مشکلات و ضرورت تلاش برای روشن ماندن پرداخته است.
هوش مصنوعی: ای شمع، اگر نباشی و نوری نبخشی، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ و اگر در برابر مرگ قرار بگیری، چه کاری می‌توانی انجام دهی؟
هوش مصنوعی: اگر تو آتش بگیری، دیگران چه کار می‌توانند بکنند؟ و اگر خود را نسازی، تو چه کار می‌توانی بکنی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.