با پسته ی شیرین تو شکّر هیچست
با سنبل مشکین تو عنبر هیچست
گویند که هیچست بتنگی دهنت
من هیچ نگویم که سخن در هیچست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با پسته ی شیرین تو شکّر هیچست
با سنبل مشکین تو عنبر هیچست
گویند که هیچست بتنگی دهنت
من هیچ نگویم که سخن در هیچست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با توصیف پسته‌ای شیرین و سنبل مشکین، به زیبایی‌های طبیعی و دلنشینی که در آنها وجود دارد، اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز دیگر به پای این زیبایی‌ها نمی‌رسد. او همچنین به تقلید از دیگران می‌گوید که برای دیگران، تنگی دهان معشوق اهمیتی ندارد، اما خود او در برابر زیبایی‌ها ترجیح می‌دهد سکوت کند، زیرا گفتن در برابر این عظمت بی‌فایده است. در نهایت، حس شگفتی و تحسین او از عشق و زیبایی مشهود است.
هوش مصنوعی: پسته‌ی شیرین تو مثل شکر بی‌ارزش است و سنبل معطر تو از عطر عنبر هم برتر است.
هوش مصنوعی: می‌گویند هر چیزی در تنگی دهانت بی‌اهمیت است. من هیچ چیزی نمی‌گویم چون حرفی در آن وجود ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.