خر کرّه ماده را بآخور درکش
یک توبره ی پر از کهش در سرکش
دستیش بپار دم فرو کن وانگه
پالانش نکو بر نه و تنگش برکش
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خر کرّه ماده را بآخور درکش
یک توبره ی پر از کهش در سرکش
دستیش بپار دم فرو کن وانگه
پالانش نکو بر نه و تنگش برکش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تصویر کشیدن خر و کرهاش میپردازد. خر باید خوراکی را بخورد، در حالی که باری از کهش (یک نوع علف) بر دوش دارد. او باید دستش را در دم خر فرو کند و سپس پالان را به خوبی روی او بیندازد و محکم کند. این تصویر به نوعی به تلاش و زحمت برای انجام کارهای روزمره و مراقبت از حیوانات اشاره دارد.
هوش مصنوعی: خر مادهکره را به دوش میزند و توبرهای پر از کهشک به دوش کشیده است.
هوش مصنوعی: دستت را ببر و درون دهانش بگذار، بعد از آن زین خوبش را بر کن و بندش را بکش.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خواهی بریار سیم بر، زر برکش
چون شمع بسوی یارزر بر سرکش
خامش بنشین زبان بکام اندر کش
بر دل نه سنگ و چون ترازو زرکش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.