دی زلف ترا باد سحر می جنباند
بر برگ سمن سنبل تر می جنباند
چون نسبت لاله با رخت می کردم
گل می خندید و سرو سر می جنباند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دی زلف ترا باد سحر می جنباند
بر برگ سمن سنبل تر می جنباند
چون نسبت لاله با رخت می کردم
گل می خندید و سرو سر می جنباند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی‌های زلف معشوق اشاره می‌کند که در باد صبحگاهی به حرکت درمی‌آید و بر عطر سمن و سنبل افزوده می‌شود. او همچنین به قیاس لاله و زیبایی معشوق می‌پردازد و می‌گوید که گل‌ها به خاطر زیبایی آنها شاداب می‌شوند. حال‌وهوای شعر، شگفتی و دیوانگی ناشی از عشق و زیبایی است.
هوش مصنوعی: باد سحرگاهی، زلف تو را به آرامی تکان می‌دهد و بر روی برگ‌های درخت سمن، شکوفه‌های سنبل را هم به حرکت درمی‌آورد.
هوش مصنوعی: زمانی که درباره زیبایی تو و نسبت آن با لاله صحبت می‌کردم، گل‌ها به شادابی و خنده درآمدند و سروها نیز به جنبش وادار شدند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.