کمالالدین اسماعیل » رباعیات » شمارهٔ ۴۳۰ گر در همه عمر خویش فرصت جوید نا با من خسته دل حدیثی گوید ناگاه ستیزۀ مرا چشم رقیب چون دیدۀ نرگس از زمین بر روید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بیت به این موضوع اشاره دارد که اگر شخصی در طول عمر خود فرصت کافی را پیدا کند، میتواند با من، که دلی خسته و رنجور دارم، به صحبت بپردازد. اما ناگهان، وجود رقیب مانند چشم رقیب که از زمین برمیخیزد، باعث ایجاد تنشی میشود.
هوش مصنوعی: اگر در تمام عمرش به دنبال فرصتی بگردد، هرگز نمیتواند داستانی با من، که دلم شکسته است، بگوید.
هوش مصنوعی: به طور ناگهانی، وقتی رقیب من به جنگ و نبرد من نگاهی انداخت، مانند چشمی که از زمین میروید، برایم نمایان شد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این عقل که در ره سعادت پوید
روزی صد بار خود تو را میگوید
دریاب تو این یک دم وقتت که نهای
آن تره که بدروند و دیگر روید
هرگه که دلم فرصت آن دم جوید
کز صد غک دل با تو یکی برگوید
نامحرم و ناجنس در آن دم گوئی
از چرخ ببارد از زمین بروید
گر چه غم تو رخم به خون می شوید
عشق تو دراین دلم فزون می روید
آن است که عشق تو زبون می جوید
ورنه شکر تو تلخ چون می گوید
برخیز که ابر خاک را میشوید
تا سبزه ز خاک تو برون میروید
ای خفته اگر سخن نمیگوئی تو
این خاک تو گوئی که سخن میگوید
هر دل شده ای چهره به خون می شوید
هر غمزده ای ترانه ای می گوید
در هر راهی که رهروی می پوید
چون نیک نگه کنم تو را می جوید
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.