اگر خواهی که یابی عالم صبح
شبی کن روز، بهر یک دم صبح
شبی روز از در عشق و صباحی
به وصلش یا رب از هجران فلاحی
درون تیرگی آب حیات است
چراغ صبح نور کاینات است
منال از شب که می باشد معین
ز بعد ظلمت شب، صبح روشن
چو مرغ شب، شبی در ذکر کن روز
سحر شمعی در آن ظلمت برافروز
به نور صبح شو دور از شب غم
برآ، چون مهر و روشن ساز عالم
خوش آن شبرو که می بیند کماهی
به نور صبح از مه تا به ماهی
به وقت صبح ذاکر شو که بی قیل
بود ذرات در تسبیح و تهلیل
چو صبح آید برو رو با خدا کن
دمی از خواب غفلت چشم واکن
کن استغفار و بگدار از مناهی
که بخشندت هر آن چیزی که خواهی
در آن انده شب شیرین چو شد روز
به بخت او برآمد صبح فیروز
دلش شد همچو صبح از گرد شب پاک
نهاد از خاکساری روی بر خاک
زبان بگشاد و گفت از دل الهی
برون بر، کشتی ام را زین تباهی
بگیرم دست و بازم خر ز غرقاب
که در بحر غمم از سرگذشت آب
به سوز سینه مردان آگاه
به جاه و حشمت خاصان درگاه
به آه و ناله عشاق دلسوز
به مشتاقان دیدارت، شب و روز
به مظلومان محنتها کشیده
به محرومان کام دل ندیده
به یک جا مانده بند و بلایت
به مجروحان زخم ابتلایت
به گمراهان از راه اوفتاده
به بی چشمان در چاه اوفتاده
به مهجوران کوی دردمندی
به محبوسان چاه مستمندی
به بیماران شب در تب گذشته
به ماتم دیدگان شب گذشته
به آب چشم طفلان بلاکش
به ضعف حال پیران جفاکش
به غمگینان بر سر خاک مانده
ز ماتمها گریبان چاک مانده
به قبض مفلسان اندر گه بام
به اندوه غریبان در دم شام
به غواصان دریای معانی
به سلطانان ملک بی نشانی
به تاج سروران ملک معنی
به نور رهبران دین و دنیی
به گنج سینه شاهان عاشق
به درویشی درویشان صادق
به سیاحان که بر هر کس نه پیداست
به جاسوسان دلها از چپ و راست
به زهاد و به عباد و به ارشاد
به ابدال و به اقطاب و به اوتاد
به سر جان تنهایان بی کس
که در این غم به فریاد دلم رس
خلاصم بخش ازین درد جدایی
وزین تاریکی ام ده روشنایی
مگردان بیش ازین از غم ملولم
قبولم کن اگر چه ناقبولم
ز زاریها که شیرین کرد آن شب
برآمد از فلک فریاد یا رب
زد آن شب ناله چندان برزمانه
که آمد تیرش آخر برنشانه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره امید و جستجوی نور در تاریکی شب است. شاعر به مخاطب میگوید که اگر میخواهی صبحی روشن و آگاهانه داشته باشی، باید شب را به یادکردن و عشق ورزیدن بگذرانید. در این شب تاریک، آب حیات و نور صبح میدرخشد و باید از غم و ناامیدی فاصله بگیریم. هنگامی که صبح فرا میرسد، فرد باید با خداوند ارتباط برقرار کند و از خواب غفلت بیدار شود، استغفار کند و از گناهان روی بگرداند.
شاعر به شرایط مختلف انسانها اشاره میکند: مظلومان، گمراهان، مجروحان و دیگرانی که در رنج و محنت هستند، و دعا میکند که از این تاریکیها رهایی پیدا کنند. او به شور و شوق عاشقان و درد دل کسانی که در انتظار دیدار محبوباند، پرداخته و از خداوند روشنایی و رهایی را درخواست میکند.
در نهایت، شعر به تکرار نالیدنی ختم میشود که نشاندهندهی درد و خواستهی واقعی شاعر برای گریز از غم و دستیابی به روشنایی در زندگی است.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به راز و دانایی دست پیدا کنی، باید در شب تاریک به جستجوی حقیقت بپردازی تا در هر صبح، به نور و آگاهی برسید.
هوش مصنوعی: شبی از راه عشق به او رسیدم و صبحی با وصالش خوشحال شدم. ای خدا، از دوریاش نجاتم بده.
هوش مصنوعی: در دل تاریکی آب، زندگی وجود دارد و نور صبح روشنایی تمامی موجودات را به ارمغان میآورد.
هوش مصنوعی: از شب ناامید نباش، زیرا پس از تاریکیهای شب، صبحی روشن و امیدبخش خواهد بود.
هوش مصنوعی: مثل یک پرنده شب، شبی را به یاد خدا بگذران و در صبح زود، شمعی را در آن تاریکی روشن کن.
هوش مصنوعی: به صبح روشن و خوشایند تبدیل شو و از شبهای غمانگیز فاصله بگیر، مانند خورشید که جهان را روشنی میبخشد.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در شب تار، مانند ماهی که در نور صبح میدرخشد، پیشرفت و روشنایی را میبیند.
هوش مصنوعی: در صبحگاهان یاد خدا را فراموش نکن، چرا که تمام ذرات وجود در ذکر و ستایش او مشغولند و در آرامش هستند.
هوش مصنوعی: وقتی صبح فرا میرسد، با خداوند صحبت کن و لحظهای از خواب غفلت بیدار شو.
هوش مصنوعی: اگر از گناهان خود پشیمان شوی و از آنها دست بکشی، خداوند هر آنچه را که میخواهی به تو عطا خواهد کرد.
هوش مصنوعی: در آن شب سخت و تلخ، هنگامی که روز روشن شد، شانس او به ظهور رسید و صبحی خوش به وجود آمد.
هوش مصنوعی: دل او مانند صبح گاهی صاف و روشن شد و از تیرگی شب رها گشت و به خاطر خضوعش، چهرهاش را از خاک برطرف کرد.
هوش مصنوعی: او زبانش را باز کرد و از عمق دلش گفت: ای خدا، کشتی من را از این ویرانی نجات بده.
هوش مصنوعی: من دستت را میگیرم و دوباره به زندگی برمیگردیم تا از ناامیدی و غمهایمان خارج شویم، چون در دریای غم و اندوه خود غرق شدهام.
هوش مصنوعی: مردان دانا و آگاه، در دل خود درد و سوزی دارند که نشاندهندهی مقام و بزرگی ویژهی خاصان درگاه است.
هوش مصنوعی: عاشقان به خاطر دوری از معشوق، شب و روز با درد و فراق خود ناله و زاری میکنند و دلهای شاد و دلسوزی برای کسانی که مشتاق دیدار تو هستند، دارند.
هوش مصنوعی: مظلومان در زندگی خود رنجهای زیادی را تحمل کردهاند و محرومان هرگز به خواستهها و آرزوهای خود نرسیدهاند.
هوش مصنوعی: در یک نقطه، گرفتار ماندهام و درد و رنج تو به مجروحانی که زخم مشکلاتت را دارند، منتقل شده است.
هوش مصنوعی: به کسانی که در مسیر خود گم شدهاند و مانند کسانی که در چاه بدون دید غوطهور شدهاند، اشاره شده است.
هوش مصنوعی: در قلب شهر، کسانی هستند که به خاطر درد و رنجی که دارند، تنها و رنجورند. مانند افرادی که در چاهی محبوس شدهاند و احساس تنهایی و یأس میکنند.
هوش مصنوعی: در شب گذشته، بیماران در تب رنج میبردند و چشمانشان غمگین و اشکآلود بود.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف حال و روز افرادی میپردازد که در شرایط سخت و دشواری به سر میبرند. او به اشکهای کودکان بیپناه و نیز به وضعیت ناتوان و رنجور سالمندان اشاره میکند. این توصیف نشاندهندهی بیعدالتی و دردهای انسانی است که بر دوش این افراد قرار دارد.
هوش مصنوعی: افرادی که به خاطر اندوه و ناراحتی از دست دادن عزیزانشان بر سر قبرشان آمدهاند، هنوز در گریه و بیتابی به سر میبرند و زندگیشان تحت تأثیر این رنجها قرار دارد.
هوش مصنوعی: در ساعات شب که به دلخوشی و آرامش نزدیک میشویم، افرادی که در تنگدستی به سر میبرند و غریبان، همچنان در افکار و نگرانیهای خود غرق هستند.
هوش مصنوعی: این شعر به تقدیر و تمجید از افرادی میپردازد که در دنیای عمیق و پیچیده معانی و مفاهیم غوطهورند و به نوعی، با استفاده از درک عمیق خود، به مقام و جایگاهی بلند در بین مردم دست یافتهاند. آنها کسانی هستند که در جستجوی حقیقت بوده و به درک و شناختی عمیق از زندگی و دنیا دست یافتهاند.
هوش مصنوعی: این بیت به منظور بیان اهمیت و ارزش رهبری در زندگی انسانها است. در آن تأکید شده که تاج و زینت سروران و حکمرانان از درک صحیح و روشنی که رهبران دین و دنیا به ارمغان میآورند، ناشی میشود. بیتردید رهبری صحیح و الهامبخش به انسانها کمک میکند تا به سوی سعادت و راه درست هدایت شوند.
هوش مصنوعی: عشق و محبت واقعی در قلبهای باصفا و خالص، نهفته است و درویشان واقعی، کسانی هستند که به این راز آگاهند.
هوش مصنوعی: به مسافران و گردشگران که در ظاهر هر کسی را نمیشناسند، اما به جاسوسان و ناظرانی که دلها را از همه جا رصد میکنند، اشاره میکند.
هوش مصنوعی: به زاهدان و عابدین، به راهنمایان و به ابدال (افراد خاص و برگزیده)، به اقطاب (شخصیتهای برجسته معنوی) و به اوتاد (افرادی که در عالم روحانی قدرتمند و پایدارند).
هوش مصنوعی: به سراغ دلهای تنها و بیکس برو که در این غم، به فریاد من نیاز دارند.
هوش مصنوعی: از این درد جدایی نجاتم بده و از این تاریکی، روشنی به من عطا کن.
هوش مصنوعی: دیگر مرا از غم و اندوه خسته نکن. پذیرای من باش، هرچند که ممکن است نپذیری.
هوش مصنوعی: از نالهها و گریههایی که آن شب شیرین کرد، فریادی از آسمان بلند شد که ای پروردگار.
هوش مصنوعی: در آن شب، به حدی ناله و فریاد بلند شد که سرانجام، تیرش به هدف رسید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.