نوباوه بستان لطایف سخن است
دیباچه دیوان معارف سخن است
سری که مقدسان ازان محرومند
سر بر زده از زبان عارف سخن است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نوباوه بستان لطایف سخن است
دیباچه دیوان معارف سخن است
سری که مقدسان ازان محرومند
سر بر زده از زبان عارف سخن است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی و لطافت سخن می‌پردازد و آن را به عنوان یک نوباوه و تازه‌وارد در باغ ادب و علم می‌بیند. این سخن، دیباچه‌ای از معارف و اندیشه‌های عمیق است که تنها عارفان به آن دسترسی دارند و از قید مقدسان به دور است. در مجموع، شعر حال و هوای عرفانی و عمیق از درک و دریافت معارف بلند را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: نوباوه به معنای تازه و نو است و در اینجا به نوعی اشاره به تازگی و دلنشینی سخن‌های زیبا دارد. مثل یک پیش درآمد یا مقدمه که شامل معارف و دانش‌های عمیق است. در واقع، بیان می‌کند که این تازه‌ترین و زیبا‌ترین سخنان، مقدمه‌ای است بر مفاهیم عمیق‌تر و جذاب‌تر.
هوش مصنوعی: سری که فرزندان خدا از آن بی‌بهره‌اند، از دل عارفان و سخنان ایشان برمی‌آید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.