|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش خداوند و زیباییهای جهان میپردازد. شاعر از لطافت و زیباییهای جهان صحبت میکند و آرزو میکند که در شکار خوشبختی و موفقیت، دستاوردهایی داشته باشد. او همچنین با استفاده از تصویرسازی، به توصیف جنبههای گوناگون زندگی و امید به قبولیدن دعاهایش توسط خداوند میپردازد. در نهایت، وی به امید بهار و شکوفایی در سرزمین خویش، این شعر را به عاشقانهترین شکل به نگارش درآورده است.
هوش مصنوعی: جهان به خاطر وجود تو و لطفهای بیپایانت، مکانی زیبا و دلنواز شده است و تو همواره پناه و حامی این جهان هستی.
هوش مصنوعی: به امید موفقیت و خوشبختی در تلاشهایت، به ویژه در مسیر دستیابی به اهداف و آرزوهایت که مانند پرندگانی در این باغ و دشت است.
هوش مصنوعی: با قلم تازهای، به زیبایی باغی را به تصویر کشیدهام که در برابر چشمان حسود، تبدیل به بیابانی پر از خاری شده است.
هوش مصنوعی: به سرزمین تو فرستاده شدم تا امیدوار باشم که با پذیرش تو، فصل شکوفایی و سرسبزی آغاز شود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بیا که رشک گلستان شد است خارستان
شمیم باد بهار آید از بهارستان
دیار ما را طغرا نگار عدل نمود
بدست غیرت خود غیرت نگارستان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.