ای به سرم دمبدم تیغ جفای تو خوش
دل به نسیم تو شاد جان به هوای تو خوش
چشم و دل و جان خوشند تا شده جای تواند
خوش بنشین در همه ای همه جای تو خوش
عاشق دلخسته را وعده جنت مده
چون نشود خاطرش جز به لقای تو خوش
حال خوشی از درت کرد گدایی دلم
جز به گدایی نشد حال گدای تو خوش
عربده بگذاشتی تخم صفا کاشتی
وقت همه عاشقان شد ز صفای تو خوش
رشته پیراهنت باد تن لاغرم
تا به طفیلش زیم زیر قبای تو خوش
رخصت جامی بده تا پی دفع رمد
دیده بمالد گهی بر کف پای تو خوش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل جامی با ردیف «خوش» هر چه از معشوق میرسد، حتی ستم و تیغ جفا، را خوشایند میشمارد. عاشق وعدهٔ بهشت را نمیپذیرد و خوشی را تنها در دیدار و گدایی بر درگاه معشوق میبیند. سپس آرزو میکند تن نزارش رشتهای از پیراهن معشوق باشد، و در پایان اجازه میخواهد چشم دردمندش را برای شفا بر کف پای او بمالد.
هوش مصنوعی: ای معشوق، شمشیر ستم تو که پیوسته بر سرم فرود میآید برایم خوشایند است؛ دلم از نسیمی که از سوی تو میوزد شاد است و جانم با آرزوی تو خوش است.
هوش مصنوعی: چشم و دل و جانم از آن رو خوشاند که جایگاه تو شدهاند. ای کسی که هر جا باشی آنجا خوش است، در همهٔ آنها به خوشی بنشین.
هوش مصنوعی: به عاشق دلشکسته وعدهٔ بهشت نده، زیرا دلش جز با دیدار تو خوش نمیشود.
هوش مصنوعی: دلم از درگاه تو حال خوشی را گدایی کرد؛ حال گدای تو جز با همین گدایی کردن بر در تو خوش نمیشود.
هوش مصنوعی: تو تندی و ستیزه را کنار گذاشتی و بذر یکرنگی و مهربانی کاشتی، و از این صفای تو روزگار همهٔ عاشقان خوش شد.
هوش مصنوعی: آرزو دارم تن لاغرم رشتهای از پیراهن تو شود تا به برکت آن زیر جامهٔ تو، در کنار تنت، به خوشی زندگی کنم.
هوش مصنوعی: جامی از معشوق اجازه میخواهد که گاهی برای درمان درد چشمش، چشم خود را به کف پای او بمالد؛ یعنی خاک پای معشوق را مایهٔ شفای چشم میداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.