گنجور

بخش ۳۳ - در صفت بزم عیش سازی و سرود عشرت پردازی وی

 
جامی
جامی » هفت اورنگ » سلامان و ابسال
 

شب که از هر کار دل پرداختی

با حریفان نرد عشرت باختی

بزمگاهی چون بهشت آراستی

مطربان حور پیکر خواستی

چون دماغ او شدی از باده گرم

برگرفتی از میان جلباب شرم

گاه با قوال دمساز آمدی

با مغنی نغمه پرداز آمدی

تن تنش را از لب شکر شکن

چون مسیحا جان درآوردی به تن

گه شدی همراه نایی رهسپر

کرد از لبها نیش را نیشکر

بانگ نی را با شکر آمیختی

گوش را شکر به دامن ریختی

گاهی از چنگی گرفتی چنگ را

تیز کردی سوزناک آهنگ را

فندق تر ریختی بر خشک تار

در تر و در خشک افکندی شرار

گاهی از بربط چو طفل خردسال

در کنار خود به زخم گوشمال

ناله های دردناک انگیختی

بالغان را از مژه خون ریختی

گاه می شد بلبل آوا در غزل

گاه می زد دست در قول و عمل

هر شب اینش کار بودی تا سحر

با حریفان اینچنین بردی به سر

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام