من بنده شیوه های شیرین توام
آشفته طره های مشکین توام
گفتی که :بگو:تاچه کسی در ره ما؟
مسکین تو،مسکین تو،مسکین توام
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
من بنده شیوه های شیرین توام
آشفته طره های مشکین توام
گفتی که :بگو:تاچه کسی در ره ما؟
مسکین تو،مسکین تو،مسکین توام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این رباعی خود را بندهٔ ناز شیرین معشوق و شیفتهٔ زلف سیاه او میخواند. معشوق از او میپرسد که در راه عشق چه کسی است، و عاشق هیچ ادعایی برای خود نمیکند و با سه بار تکرار «مسکین تو» تنها هویت خود را بیچارگی و نیازمندی در برابر معشوق میداند. این تکرار در پایان، اوج فروتنی عاشق را میرساند.
هوش مصنوعی: من بندهٔ رفتار و ناز شیرین تو هستم و شیفته و پریشانِ زلفهای سیاه و خوشبوی تو شدهام.
هوش مصنوعی: از من پرسیدی که بگو در راه ما چه کسی هستی و چه جایگاهی داری؟ پاسخ میدهم که من تنها بیچاره و نیازمندِ تو هستم، و این را سه بار تکرار میکند تا فروتنی و دلبستگی کامل خود را نشان دهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.