بند شلوار نشاید که ببندند چنان
که بدندان وبدستش نتوانند گشاد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بند شلوار نشاید که ببندند چنان
که بدندان وبدستش نتوانند گشاد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان نکته‌ای اجتماعی می‌پردازد و تأکید می‌کند که نبایستی محدودیت‌ها و فشارها بر انسان به گونه‌ای باشد که او نتواند به راحتی خود را آزاد کند یا از شرایط دشوار رهایی یابد. او با استفاده از تشبیه به شلوار، به بیان این مطلب می‌پردازد که در زندگی باید فضایی مناسب برای آزادی عمل و تنفس باشد. این شعر به طرح مسألهٔ آزادی و اختیار در زندگی می‌پردازد و هشدار می‌دهد که سخت‌گیری‌ها و محدودیت‌ها می‌تواند فرد را به بن‌بست برساند.
هوش مصنوعی: بند شلوار را نباید به گونه‌ای ببندند که قادر به باز کردن آن با دندان و دست نباشند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.