ای راحت جان غصّه پرورد بیا
وی صیقل خاطر پر از گرد بیا
از درد دل خستهدلان بیخبری
مردیم ز دوری تو بیدرد، بیا
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای راحت جان غصّه پرورد بیا
وی صیقل خاطر پر از گرد بیا
از درد دل خستهدلان بیخبری
مردیم ز دوری تو بیدرد، بیا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از محبوب خود میخواهد که با حضورش غم و اندوه را از زندگیاش بزداید. او احساس تنهایی و درد عمیقش را در دوری محبوب بیان میکند و از او میخواهد که با آمدنش آرامش و شادی را به دلهای خسته و غمگین بازگرداند. شاعری که از بیخبری محبوبش رنج میبرد و ناامید از زندگی خود به سر میبرد، حالا به او فراخوان میدهد تا با حضورش به او زندگی و دلگرمی ببخشد.
هوش مصنوعی: ای محبوب جان، که غمها را از دل میزاید، بیا و آنگونه که زنگارها را پاک میکنی، بیایی و دل ما را از غبارهای اندوه بزدایی.
هوش مصنوعی: از ناراحتی و رنج دلهای شکسته خبر نداری و ما به خاطر دوری تو جان خود را از دست میدهیم. ای کسی که بیدردی، بیا و به نزد ما برگرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.