|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از نگرانی و بیخوابیش صحبت میکند که ناشی از بیاطلاعی اوست. او تأکید دارد که برای رسیدن به هدفی، باید دلیل و سببی وجود داشته باشد، حتی اگر آن سببی که ایجاد میشود، به دست خدا باشد. او همچنین به این نکته اشاره میکند که اگر دل نباشد، هیچکس نمیتواند از چاه آبی بیرون بیاورد. در کل، شعر درباره جستجوی امید و نیاز به علل برای تغییر وضعیت کنونی است.
هوش مصنوعی: من تا صبح در فکر شب هستم و خوابم نمیبرد چون نمیدانم به کجا بروم و چه بکنم.
هوش مصنوعی: باید برای هر چیزی دلیلی وجود داشته باشد، هرچند که در نهایت خداوند علت اصلی است. بدون تلاش و دلایل مناسب، هیچ کس نمیتواند از چاه آب بگیرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.