علم برای آبادانی عالم است پس عالم صاحب خشیت باید اِنَّما یَخشیَ اللّهَ مِن عِبادِهِ العُلَماء تا آبادانی علم را سبب شود و عشق برای خرابی عالم است اَلْمَحَبَةُ نارٌ وَالشوقُ لَهَبُهُ پس عاشق صاحب تجاسر باید تا آتش در هر دو کون زند:
آتش در زن بهر چه دارد یارت
و اندیشه مکن ازین برآید کارت
چون سوخته گردد ای پسر آثارت
باقی ببقای او شود انوارت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به اهمیت علم و عشق میپردازد. علم را وسیلهای برای آبادانی عالم میداند و تأکید میکند که عالم باید از خشیت الهی برخوردار باشد. از سوی دیگر، عشق را به آتشی تشبیه میکند که میتواند باعث خرابی شود، و عاشق باید شجاعت داشته باشد تا این آتش را در دو عالم بیفروزد. در نهایت، او به عشق اشاره میکند که اگر انسان در آتش عشق بسوزد، آثار او به بقا و نور الهی تبدیل میشود.
هوش مصنوعی: علم برای ساخت و ساز در جهان است، بنابراین عالم باید از خداوند بترسد، زیرا تنها علمای واقعی هستند که از خدا میترسند و این ترس میتواند باعث آبادانی علم شود. اما عشق به دلیل خرابی و زیانآور بودنش شناخته میشود، زیرا عشق مانند آتش است و شوق به آن شعلهور میشود. بنابراین، عاشق باید جسور باشد تا این آتش در هر دو دنیا شعلهور گردد.
هوش مصنوعی: اگر در عشق خود آتش و شور و حرارت داری، نگران نباش که این احساسات چه نتیجهای به همراه خواهد داشت.
هوش مصنوعی: وقتی که تو از بین بروی و نابود شوی، اثرات و یادگارت باقی خواهد ماند و در واقع نور و روشنی آن همچنان ادامه دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.