آنچه گفتهاند عاشق کور و کر باید سر این سخن است هرکه بخود بینا نبود کور بود و هرکه بخود شنوا نبود کر بود شبلی قدَّس اللّه روُحَه پرسیدند مَنِ العارفُ قال صمٌ بکمٌ عُمیٌ کسی سرش نمیداند زبان درکش زبان درکش
ای خواجه مزن تو اندرین راه قدم
تا هستی خود نیست نبینی هر دم
خواهی که شوی تو اندرین ره محرم
از دیده بصیر باش و از گوش اصم


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بر اهمیت بینش و آگاهی در مسیر عرفان و عشق تأکید میکند. به عقیده او، عشق حقیقی نیازمند بصیرت و شنوایی است و افرادی که خود را نمیشناسند، در واقع کور و کر به شمار میآیند. شبلی، عارف بزرگ، نیز به این مسئله اشاره کرده و به ما میآموزد که برای ورود به این مسیر روحانی باید دیدی عمیق و گوش شنوایی داشت. در نهایت، شاعر از خواجه میخواهد تا در این راه گام نگذارد اگر هنوز به حقیقت خود آگاه نیست.
هوش مصنوعی: آنچه گفته شده این است که عاشق واقعی به نوعی باید نابینا و ناشنوا باشد. هر کسی که نتواند خود را ببیند، مانند این است که کور است و هر که خود را نشناسد، مانند این است که کر است. شبلی، یکی از بزرگان عرفان، زمانی از او درباره عارفان سوال کردند و او پاسخ داد که عارفان مانند کسانی هستند که نمیتوانند بشنوند، نطق کنند یا ببینند. در حقیقت، آنها در درک مسائل عمیقتر از دیگران هستند.
هوش مصنوعی: ای آقا، در این مسیر قدم نگذار؛ زیرا اگر قدم بگذاری و هستی خود را نادیده بگیری، همیشه در خطر هستی.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در این مسیر به دانایی و آگاهی برسید، باید چشمی بصیر و گوشی شنوا داشته باشی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.