|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع بیاهمیتی و نابود شدن غرور و بزرگی اشاره میکند. او میگوید که اتکا به نسب و حسب و بزرگی ظاهری، جایی ندارد و آنچه که به واقعیّت و همچنین ادب مربوط میشود، در مورد او وجود ندارد. در نهایت، او به این نتیجه میرسد که آنچه از او میخواهی، نیز در حقیقت وجود ندارد و باید به آن بیاعتنا بود.
هوش مصنوعی: ای پسر یمین، ارتباط را قطع کن، زیرا هیچ چیز جز شگفتی در آنجا وجود ندارد.
هوش مصنوعی: مردم فرهیخته و با ادب به افرادی که بیادب هستند توجهی نمیکنند، زیرا آنها را شایسته توجه نمیدانند.
هوش مصنوعی: این که انسان به خاطر نسب و خویشاوندیاش بزرگ شود، نشاندهندهی حقیقت بزرگی نیست. بزرگی واقعی در رفتار و کردار اوست و نه در نسبت خانوادگیاش.
هوش مصنوعی: اگر وجود او را به حساب نیاوری، به این دلیل است که آنچه از او میخواهی، در او وجود ندارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.