در جهان دانی که گردد معتبر؟
آنکه او را باک نبود از خطر
کم کند با کس وفا این روزگار
جور دار نیستاش با مهر کار
آنکه با تو روز غم میبست کار
روز شادی هم بپرساش زینهار
روز نعمت گر تو پردازی به کس
روز محنت باشدت فریادرس
چون بیابی دولتی از مستعان
اندر آن دولت مبُر از دوستان
مر ترا هر کس که او در غم بود
چو رسد شادی همان همدم بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیوفایی و ناپایداری روابط انسانی در دنیا اشاره دارد. عطار میگوید که در این جهان، هیچکس به وفای واقعی پایبند نیست و در زمانهای خوشی، دوستانی که در زمانهای سخت با ما بودهاند، ممکن است ما را فراموش کنند. او نشان میدهد که در روزهای خوشی، افراد به وفاداری خود نسبت به دیگران پایبند نیستند و همین بیوفایی باعث رنجش و تنهایی میشود. در نهایت، تأکید میکند که خوشی و دوستی واقعی از آن کسی است که در زمان سختیها با ما باشد، نه در زمان خوشیها.
هوش مصنوعی: در دنیا چه کسی اعتبار و ارزش پیدا میکند؟ کسی که از خطر و چالشها نترسد.
هوش مصنوعی: این روزگار به کسی وفا نمیکند و با عشق و محبت همکاری ندارد.
هوش مصنوعی: کسی که در روزهای غم و ناراحتی در کنار تو بود، حالا که روز شادی و خوشحالی است، حواست باشد که از او بپرس.
هوش مصنوعی: اگر روزی خیر و برکت را به دیگران ببخشی، روزی که دچار زحمت و مشکل شوی، کسی به کمک تو خواهد آمد.
هوش مصنوعی: وقتی به قدرت و موفقیتی دست پیدا کنی که به وسیله آن بتوانی از دیگران کمک بگیری، در آن زمان از دوستیهای گذشته خود دور شو.
هوش مصنوعی: هر کس که در غم و اندوه باشد، وقتی شادی به او برسد، همان شخصی که در غم بوده، میتواند همدم شادی او باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.