عاشقی را بود معشوقی چو ماه
مهر کرده ترک پیش او کلاه
مدتی در انتظارش بوده بود
جان به لب پرخون دل پالوده بود
داد آخر وعدهٔ وصلیش یار
گفت خواهد بودت امشب روز بار
مرد آمد تا در دلخواه خویش
اوفتادش مشکلی در راه پیش
گفت اگر این حلقه را بر در زنم
گویدم آن کیست من گویم منم
گویدم پس چون توئی با خویش ساز
عشق اگر بازی همه با خویش باز
ور بدو گویم نیم من این توی
گویدم پس تو برو گر میروی
در میان این دو مشکل چون کنم
خویش را بیخویش حاصل چون کنم
از شبانگه بر در آن دلفروز
هم درین اندیشه بود او تا به روز
این سخن گفتند پیش صادقی
گفت عاقل بود او نه عاشقی
زآنکه همچون عاقلان صد گونه حال
گشت بر وی در جواب و در سؤال
لیک اگر بودیش عشقی کارگر
درشکستی زود و در رفتی بدر
تا براندیشی تو کار از بد دلی
حاصلت گردد همه بی حاصلی
عاشقان را نیست با اندیشه کار
مصلحت اندیش باشد پیشه کار
عاشق جانسوز خواهد سوز عشق
روز محشر شب شود در روز عشق
عشق بر معشوق چشم افتادنست
بعد از آن از بیدلی جان دادنست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی پس از انتظار طولانی وعدهٔ وصال میگیرد، اما بر درِ معشوق در این تردید میماند که اگر بگوید «منم» رانده میشود و اگر بگوید «تویی» نیز راهی ندارد، و تا صبح در اندیشه میماند. مردی صادق داوری میکند که او عاقل بود نه عاشق، چون عشق واقعی بیدرنگ در را میشکست. عطار نتیجه میگیرد که عشق با مصلحتاندیشی و حسابگری سازگار نیست و عشق یعنی دیدن معشوق و جان باختن.
هوش مصنوعی: عاشقی معشوقی داشت که چون ماه زیبا بود؛ چنان زیبا که خورشید در برابرش کلاه از سر برمیداشت و فروتنی میکرد.
هوش مصنوعی: عاشق مدتی در انتظار او مانده بود؛ جانش به لب رسیده و دلش خون شده و پالوده گشته بود.
هوش مصنوعی: سرانجام یار به او وعدهٔ وصال داد و گفت امشب برای تو روز بار و دیدار خواهد بود.
هوش مصنوعی: مرد تا درِ خانهٔ محبوبش آمد، اما در همان راه مشکلی پیش رویش افتاد.
هوش مصنوعی: با خود گفت: اگر حلقهٔ در را بکوبم، معشوق میپرسد کیست و من باید بگویم منم.
هوش مصنوعی: آنگاه او میگوید: حال که تو خودت هستی، با خودت بساز؛ اگر عشق میبازی، با خودت عشق بباز.
هوش مصنوعی: و اگر بگویم من نیستم و این تویی، میگوید پس برو اگر میخواهی بروی؛ یعنی کسی که نیست، جایی برای ورود ندارد.
هوش مصنوعی: میان این دو مشکل چه کنم و چگونه خود را بیخود و فانی کنم؟
هوش مصنوعی: او از سرِ شب تا صبح بر درِ آن معشوق دلافروز در همین اندیشه ماند و در را نزد.
هوش مصنوعی: این ماجرا را برای مردی راستین و اهل حقیقت گفتند؛ او گفت آن مرد عاقل بود، نه عاشق.
هوش مصنوعی: زیرا مانند عاقلان صدگونه حالت و تردید در پرسش و پاسخ بر او گذشت.
هوش مصنوعی: اما اگر عشقی کارساز داشت، زود در را میشکست و به درون میرفت.
هوش مصنوعی: تا وقتی از سر ترس و سستدلی در کار اندیشه میکنی، تنها حاصلت بیحاصلی خواهد بود.
هوش مصنوعی: عاشقان را با حسابگری و اندیشه کاری نیست؛ مصلحتاندیشی شیوهٔ اهل کار و دنیاست، نه عاشق.
هوش مصنوعی: عاشقِ جانسوز سوزِ عشق میخواهد؛ در روشنیِ روزِ عشق، حتی روز قیامت در برابرش چون شب است.
هوش مصنوعی: عشق یعنی چشمِ عاشق بر معشوق بیفتد و پس از آن، از بیدلی جان بدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.