مصطفی چون آمد از معراج در
وام میخواست از جهودی جومگر
از برای قوت جو میخواستش
وان جهود سگ گرو میخواستش
هر دو عالم دید آن شب ارزنی
روز دیگر جو نبودش یک منی
لاجرم چون این و آن یکسانش بود
هر دو عالم زیر یک فرمانش بود
ضعف ایمان باشدت ای ناتوان
تو چه دانی سر فقر شب روان
جان آدم نیز سر فقر سوخت
هشت جنت را بیک گندم فروخت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار حکایت میکند که پیامبر پس از بازگشت از معراج، با آنکه در آن شب هر دو جهان را چون دانهٔ ارزنی دیده بود، برای خوراک خود از یهودیای جو وام خواست و او گرو طلبید. نتیجه میگیرد که چون دارایی و نداری نزد پیامبر یکسان بود، هر دو عالم فرمانبر او بود. سپس خواننده را به سستایمانی سرزنش میکند و نمونهٔ آدم را میآورد که بهشت را به گندمی فروخت، تا نشان دهد فقر رازی است که خرد عادی آن را درنمییابد.
هوش مصنوعی: پیامبر اسلام چون از سفر معراج بازگشت، از یک یهودی مقداری جو به وام خواست.
هوش مصنوعی: آن جو را برای خوراک و گذران روزانه میخواست، و آن یهودی پست برای دادن وام از او گرو میطلبید.
هوش مصنوعی: پیامبر در شب معراج هر دو جهان را به اندازهٔ دانهای ارزن کوچک و بیارزش دید، ولی روز بعد حتی یک من جو هم نداشت.
هوش مصنوعی: ناگزیر چون داشتن و نداشتن، و این جهان و آن جهان، در نظر او یکسان بود، هر دو عالم زیر فرمان او قرار داشت.
هوش مصنوعی: ای انسان ناتوان، این شگفتی تو از سستایمانی توست؛ تو راز فقر رهروان شبزندهدار و سالکان راه حق را نمیدانی.
هوش مصنوعی: جان حضرت آدم نیز در راز فقر سوخت و او بهشت را با همهٔ هشت طبقهاش به یک دانه گندم فروخت؛ یعنی بیاعتنایی به داشتهها، حتی بهشت، از رازهای فقر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.