کشتئی افتاد در غرقاب سخت
بود در کشتی حریصی شور بخت
نقدش آهن بود خرواری مگر
بود با او همنشین مردی دگر
نقد این پرحواصل بود و بس
موج چون بسیار شد از پیش و پش
آنکه داشت آهن همه بر پشت بست
وین بدان پر حواصل بر نشست
عاقبت چون گشت آن کشتی خراب
مرد را افکند آن آهن در آب
وان دگر یک راه ساحل برگرفت
خوش خوشش پرحواصل برگرفت
ای شده عمری گران بار گناه
مینترسی پیش و پس آبی سیاه
بادلی چون آهن و باری گران
کی رسد کشتی ایمان با کران
گر ز دریا راه ساحل بایدت
بار چون پر حواصل بایدت
ورنه در غرقاب خون افتاده گیر
از گران باری نگون افتاده گیر
کار خود در زندگانی کن ببرگ
زانکه نتوان کرد کاری روز مرگ
این زمان دریاب کآسان باشدت
ور نه دشواری فراوان باشدت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به داستان دو سرنشین یک کشتی غرقشونده اشاره دارد. یکی از آنها، مردی حریص است که بار سنگینی از آهن به دوش دارد و دیگری، فردی با بار سبکتر است. وقتی کشتی غرق میشود، مرد دارای بار سنگین با آهن خود به دریا میافتد و نمیتواند نجات یابد، در حالی که مرد دیگر به سادگی به ساحل میرسد. این شعر به انسانها هشدار میدهد که از گرانباری گناه و دنیا پرهیز کرده و تنها با بار سبک و ایمان به ساحل نجات خواهند رسید. همچنین، تاکید میکند که در زندگی باید از فرصتها بهره گرفته و قبل از مرگ به فکر عمل صالح باشند.
هوش مصنوعی: کسی که در دریای طوفانی گرفتار شده، در کشتی خود به شدت نگران و پر از حسرت است.
هوش مصنوعی: اگر او با مرد دیگری معاشرت کند، ارزشش مثل یک بار آهنی خواهد بود.
هوش مصنوعی: این متن به بیان این نکته میپردازد که نقد و بررسی در واقع تنها به آنچه که به ثمر نشسته و نتیجه داده است مربوط میشود. وقتی که چیزی به حدی زیاد میشود که از هر دو سو تحریک و تأثیر میگذارد، کیفیت آن بیشتر مورد توجه قرار میگیرد.
هوش مصنوعی: کسی که بار سنگین و سختی از آهن را بر دوش خود حمل میکرد، حالا بر نشانهای ارزشمند و پرخاصیت تکیه زده است.
هوش مصنوعی: در نهایت، وقتی کشتی خراب شد، آن مرد را به درون آب انداخت.
هوش مصنوعی: و دیگری راه ساحل را انتخاب کرد و با خوشی و حاصل خوشیهایش به جلو پیش رفت.
هوش مصنوعی: ای کسی که عمرت را در گناه سپری کردهای، نترس از گذشته و آیندهای که به سیاهی گناهانت مربوط میشود.
هوش مصنوعی: با دلی محکم و سنگین، کامیابی ایمان چگونه میتواند به ساحل برسد؟
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به ساحل دریا برسی، باید بار سنگینی چون پرواز پرندگان را تحمل کنی.
هوش مصنوعی: اگر در دریای خون گرفتار شدهای، به خاطر سنگینی بار خودت را نجات بده.
هوش مصنوعی: در زندگیات تلاش کن و کارهایی انجام بده، زیرا در روز مرگ نمیتوانی هیچ کاری انجام دهی.
هوش مصنوعی: این فرصت را غنیمت بشمار، زیرا در این زمان کارها برای تو آسانتر است، وگرنه در آینده مشکلات بیشتری پیش رو خواهی داشت.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.