|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بیتها، شاه به غلامی که از او خواسته تا ترهخر را برایش بیاورد، میگوید که تو برای من هیچ ارزشی نداری. او اشاره میکند که فکر کردن به چنین مسائلی (نیم جو زر) از او که شهنشاه است، شایسته نیست. در واقع، او با این گفتار میخواهد به غلام بفهماند که باید به مقامات و مقامش بیشتر توجه کند و امور کوچک را رها کند.
هوش مصنوعی: شاهزاده گفت که آیا یک روز غلامی را پیش پدر خواندهای؟
هوش مصنوعی: برخیز ای خدمتکار زر را جستجو کن و کاهو و تره را برای من بیاور.
هوش مصنوعی: پادشاه گفت: ای فرد باهوش و ای کسی که به دیگران اهمیت نمیدهی، تو آدم بخیلی هستی و از تو هیچ چیز خوب و با ارزش نخواهد آمد.
هوش مصنوعی: شاهی که فقط به اندازهی نصف یک سکه فکر میکند، باید بداند که تو به کار ترهفروشی مشغولی.
هوش مصنوعی: هر کسی که به اندازهای آگاهی و دانایی داشته باشد، شایسته مقام و جایگاه پادشاهی خواهد بود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.