گفتم:به غمم قیام کی بود ترا
گفتا: غم من تمام کی بود ترا
گفتم:همه نام وننگ شد در سر تو
گفت: این همه ننگ و نام کی بود ترا
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گفتم:به غمم قیام کی بود ترا
گفتا: غم من تمام کی بود ترا
گفتم:همه نام وننگ شد در سر تو
گفت: این همه ننگ و نام کی بود ترا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر با معشوق خود گفت‌وگو می‌کند و به احساس غم و درد ناشی از جدایی اشاره می‌کند. او از معشوق می‌پرسد که چه وقت غم او پایان می‌یابد و معشوق پاسخ می‌دهد که این درد و غم هیچ‌گاه تمام نخواهد شد. شاعر همچنین به نام و ننگی که بر سر معشوق است اشاره می‌کند، ولی معشوق می‌گوید که این مسائل نیز اهمیت چندانی ندارند. این گفت‌وگو نشان‌دهندهٔ عمق عشق و غم است که با جدایی همراه است.
هوش مصنوعی: گفتم: وقتی که به خاطر غمم بلند می‌شوم، تو چه زمانی برای غم من قد علم می‌کنی؟ او پاسخ داد: غم من هم هیچ‌گاه تمام نمی‌شود.
هوش مصنوعی: گفتم که تمام افتخارات و عیب‌ها فقط به خاطر تو در ذهنم است. او پاسخ داد: این افتخارات و عیب‌ها اصلاً از آن تو نبودند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.