رویی که به روز پنج ره میشوئیم
وز خون دو دیده گه به گه میشوئیم
ز آتش بمسوز، تا به آبِ حسرت
بر روی تو نامهٔ گنه میشوئیم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
رویی که به روز پنج ره میشوئیم
وز خون دو دیده گه به گه میشوئیم
ز آتش بمسوز، تا به آبِ حسرت
بر روی تو نامهٔ گنه میشوئیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی مناجاتی با خداوند است. گوینده چهرهای را که روزی پنج بار برای نماز وضو داده و با اشک خونین شسته است، به درگاه خدا عرضه میکند. سپس درخواست میکند که آن را به آتش دوزخ نسوزاند، زیرا با آب حسرت و توبه نامهٔ گناهان خود را در پیشگاه او میشوید.
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به خداوند میگوید: این چهرهای است که هر روز پنج بار برای نمازهای پنجگانه با وضو میشوییم. گاهبهگاه هم آن را با اشک خونین دو چشم خود میشوییم.
هوش مصنوعی: پس این چهره را با آتش دوزخ مسوزان، زیرا ما در پیشگاه تو با آب حسرت و پشیمانی، نامهٔ گناهانمان را میشوییم. اشک توبه، دفتر گناه را پاک میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.