مگر یک روز محمود نکو روی
ز لشکر اوفتاده بود یک سوی
بره در پیشش آمد پیرزالی
عصائی چون الف قدّی چو دالی
یکی انبان بگردن برنهاده
که سوی آسیا میشد پیاده
شهش گفتا چو در تو زور و تگ نیست
که در انبان رگست و در تو رگ نیست
بیار انبان چو سر محکم ببستی
به پیش اسبِ من نِه باز رستی
نهاد آن پیرزن انبانش در پیش
چو بادی شد روان یک رانش از پیش
چو پیشی یافت اسب شاه ازان زال
زبان بگشاد وشه را گفت در حال
که گر با من نه اِستی ای شه امروز
نه اِستم با تو من فردا در آن سوز
چو اَبرَش گرم کردی در دویدن
که در گرد تو می نتوان رسیدن
اگر فردا بسی مرکب بتازی
تو هم در گردِ من نرسی چه سازی
مکن امروز این تعجیل ای شاه
که تا فردا بهم باشیم در راه
شه از گفتارِ آن زن خون فشان شد
عنان برتافت با او هم عنان شد
اگر درس وفا تعلیق داری
چو محمودت دهد توفیق یاری
کَرَم اینست و عهد این و وفا این
نکوکاری و تسلیم و رضا این
اگر زین نافه هرگز بوی بردی
ز نُه چوگانِ گردون گوی بردی
وگر نه اوفتادی در ندامت
که هرگز برنخیزی تا قیامت
تو ای مرد گدا احسان درآموز
گدائی از چینن سلطان درآموز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، سلطان محمود در راهی با پیرزنی روبرو میشود که بار سنگینی بر دوش دارد. پیرزن به او میگوید که نمیتواند با این بار به جایی برسد و باید به او کمک کند. او به شاه یادآوری میکند که اگر امروز به او یاری نرساند، فردا نیز همین درد را خواهد کشید و ممکن است دیگر نتواند به هم برسانند. سلطان از حرفهای پیرزن تحت تأثیر قرار میگیرد و به او رحم میکند، بنابراین درسی از وفا، کرم و یاری به او میآموزد که درخت نیکوکاری بر آن بنیاد است. در نهایت، حکایت بر اهمیت کمک به دیگران و اینکه از مقام و موقعیت خود استفاده کنیم، تأکید دارد.
هوش مصنوعی: روزی سلطان محمود، که مردی زیبا و نیکو رو بود، از لشکرش جدا شده و به گوشهای افتاده بود.
هوش مصنوعی: مادری سالخورده با عصایی در دست، به پیش سلطان محمود آمد که به اندازهٔ دالی (سطل) قد بلند بود.
هوش مصنوعی: یک مرد پیش پیرزن انبانی را بر دوش خود انداخته بود و بهطور پیاده به سمت آسیاب میرفت.
هوش مصنوعی: سلطان محمود میگوید: اگر در وجود تو قدرت و توانایی نیست، پس در انبان هم چیزی نیست و در تو هم نشانهای از اراده و وجود نیست.
هوش مصنوعی: پیرزن میگوید که وقتی انبان (کیسه یا بار) را به طور محکم بستی، آن را به جلو اسب من بگذار تا رها نشود.
هوش مصنوعی: آن پیرزن انبانش را جلو گذاشت و چون بادی که به راه افتد، یکی از دو پایش را به جلو برد.
هوش مصنوعی: اسب شاه، که رنگش سفید و به زال (مردی با موهای سفید) تشبیه شده است، زمانی که برتری پیدا کرد، زبانش را باز کرد و در آن لحظه به شاه گفت.
هوش مصنوعی: اگر امروز با من نیستی ای شاه، فردا من در آن آتش و سوز تو را خواهم داشت.
هوش مصنوعی: اگر تو ابر (بزمی) را در هنگام دویدن حرارت بدهی، او نمیتواند به گرد تو برسد.
هوش مصنوعی: اگر فردا تو با مرکب زیادی هم بتازی، باز هم به من نمیرسی و نمیتوانی به من نزدیک شوی.
هوش مصنوعی: ای شاه، امروز تعجیل نکن؛ زیرا بهتر است تا فردا در راه همدیگر باشیم و دیداری داشته باشیم.
هوش مصنوعی: سلطان محمود از صحبتهای آن زن به شدت تحت تأثیر قرار گرفت و بدنش پر از احساسات آشفته شد و به همین دلیل افسار اسبش را کشید و با او همقدم شد.
هوش مصنوعی: اگر در وفاداری درس و آموزشی داری، خداوند مانند محمود (سلطان محمود) به تو توفیق کمک و یاری خواهد داد.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که کرم، پیمان، وفا، نیکوکاری و تسلیم و رضا همه از ویژگیهای خوب هستند و نشاندهندهٔ رفتارهای انسانی پسندیده میباشند.
هوش مصنوعی: اگر از این عطر (نافه) گلی نبویی، مانند این نُه گوی (چوگان) از گردونهٔ دنیا، تو هیچ چیز (پیشرفت) نکردهای.
هوش مصنوعی: اگر در این موضوع تردید کنی و از راه درست منحرف شوی، همچون کسی میمانی که با حسرت و پشیمانی روبهرو میشود و هیچگاه نمیتواند از این حالت بر بیاید.
هوش مصنوعی: ای مرد گدا، هنر خوبکاری و احسان را یاد بگیر، چرا که باید از چنین پادشاهی که دارای قدرت و ثروت است، درس بگیری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.