|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بصحرا در یکی دیوانه بودی
که چون دیوانگیش اندر ربودی
بسوی آسمان کردی نگاهی
بدرد دل بگفتی یا الهی
ترا گر دوست داری نیست پیشه
ولی من دوستت دارم همیشه
ترا گرچه بوَد چون من بسی دوست
بجز تو من نمی‌دارم کسی دوست
چگونه گویمت ای عالم افروز
که یک دم دوستی از من درآموز
چنان می‌زی، که هر دم صد جهان جمع
ز شوق او چو پروانه‌ست زان شمع
اگرچه نه بعلت می‌توان یافت
ولیکن هم بدولت می‌توان یافت
اگر یک ذره دولت کارگر شد
به سوی آفتابت راهبر شد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، دیوانه‌ای در صحرا به مناجات با خداوند می‌پردازد و از دل‌تنگی‌های خود می‌گوید. او با fervor عشقش به خدا را ابراز می‌کند و اعتراف می‌کند که اگرچه دیگران نیز او را دوست دارند، اما هیچ‌کس به اندازه او به خدا نزدیک نیست. دیوانه از خدا می‌خواهد که به او دوستی را بیاموزد تا از عشق به خدا سرشار شود، زیرا او به شدت شوق و اشتیاق به آن نور را دارد. در پایان، او بر این باور است که اگر یک ذره از این عشق را به دست آورد، خواهد توانست به نور حقیقت و آفتاب الهی نزدیک شود.
هوش مصنوعی: یک دیوانه در بیابان زندگی می‌کرد که وقتی به حالت دیوانگی‌اش عمیق‌تر می‌شد، در حالتی شگرف و غیرمعمول قرار می‌گرفت.
هوش مصنوعی: به آسمان نگاهی کردی و با دل شکستۀ خودت گفتی، ای خدا.
هوش مصنوعی: هرچند تو را دوست نداشته باشند و این در رفتار تو به نمایش گذاشته شود، من همیشه تو را دوست دارم.
هوش مصنوعی: اگرچه مثل من خیلی‌ها تو را دوست دارند، اما من جز تو هیچ دوستی دیگر را نمی‌شناسم.
هوش مصنوعی: ای روشنی بخش عالم، چگونه به تو بگویم که یک لحظه دوستی را به من بیاموز؟
هوش مصنوعی: تو به قدری در عشق و دوستی او زندگی می‌کنی که هر لحظه صدها عالم و جهان را از شوق او مثل پروانه‌ای به دور شمع جمع می‌کنی.
هوش مصنوعی: اگرچه نمی‌توان به خاطر می می‌گساری پیدا کرد، اما از طریق نعمت و خوشی‌هایی که خداوند می‌دهد، می‌توان به دست آورد.
هوش مصنوعی: اگر حتی یک ذره از نعمت و لطف خدا شامل حال کسی شود، او را به سوی نور و روشنی الهی هدایت می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.