ای کاش درد عشقت درمان‌پذیر بودی
یا از تو جان و دل را یک‌دم گزیر بودی
در آرزوی رویت چندین غمم نبودی
گر در همه جهانت مثل و نظیر بودی
می‌خواستم که جان را بر روی تو فشانم
ور بر فشاندمی جان چیزی حقیر بودی
عشقت مرا نکشتی گر یک‌دمی وصالت
یا پایمرد گشتی یا دستگیر بودی
کی پای دل به سختی در قیر باز ماندی
گر نی به گرد ماهت زلف چو قیر بودی
زان می که خورد حلاج گر هر کسی بخوردی
بر دار صد هزاران برنا و پیر بودی
گفتی که با تو روزی وصلی به هم برآرم
این وعده بس خوشستی گر دلپذیر بودی
گر شاد کردیی تو عطار را به وصلت
نه جان نژند گشتی نه دل اسیر بودی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به درد و رنج ناشی از عشقش می‌پردازد و آرزو می‌کند که ای کاش عشقش قابل درمان بود یا او را یک لحظه از این درد رها می‌کرد. او از وجود محبوبش به عنوان مایهٔ آرامش یاد می‌کند و می‌گوید در آرزوی دیدنش، غم‌های زیادی تحمل کرده است. شاعر می‌خواهد جانش را فدای محبوب کند، اما به این نتیجه می‌رسد که عشق اگر واقعی بود، او را نجات می‌داد. در نهایت، او از وعدهٔ وصالی که محبوب داده، سخن می‌گوید و کاش آن وعده به حقیقت می‌پیوست تا دلش شاد می‌شد و از اسارت درد عشق رهایی می‌یافت.
هوش مصنوعی: ای کاش درد عشق تو قابل درمان بود، یا حداقل می‌توانستم به مدت کوتاهی از جان و دلم رهایی پیدا کنم.
هوش مصنوعی: اگر در آرزوی دیدن تو، این همه غم نداشتم، بی‌تردید اگر در تمام دنیا کسی مانند تو بود، غم من هم این‌قدر زیاد نبود.
هوش مصنوعی: می‌خواستم به عشق تو جانم را فدای تو کنم، اما اگر این کار را می‌کردم، جان من در برابر تو چیزی ناچیز و بی‌اهمیت بود.
هوش مصنوعی: عشق تو مرا نمی‌کشد، اگرچه یک لحظه به وصالت برسم؛ اگر تو در این تلاش یاری‌ام می‌کردی یا کمک‌کننده‌ام می‌شدی.
هوش مصنوعی: چرا دل من در سختی و تنگی به سر می‌برد؟ اگر زلف تو که همچون قیر سیاه است، به دور ماهت نمی‌چرخید، من هرگز در این حال نمی‌ماندم.
هوش مصنوعی: حلاج به معنای کسی است که به مقام‌های عارفانه رسیده، و در این بیت اشاره به می‌ای دارد که او نوشیده است. اگر هر کسی از آن می بنوشد، در نتیجه همه، چه جوان و چه پیر، به مقام بلند حلاج می‌رسند. این به معنای این است که آن تجربهٔ عمیق و جام می، می‌تواند همه را به حالت های عارفانه و روحانی سوق دهد.
هوش مصنوعی: گفتی که روزی با تو به وصالی می‌رسم، این وعده خیلی خوشایند است اگر تو هم آدم خوش‌رو و دلپذیری باشی.
هوش مصنوعی: اگر تو به وصال عطار شادی ببخشیده‌ای، نه جانش رنجور شده و نه دلش اسیر نگرانی بوده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.