منم از عشق سرگردان بمانده
چو مستی واله و حیران بمانده
امید از جان شیرین بر گرفته
جدا از صحبت یاران بمانده
سر و سامان فدای عشق کرده
بدین سان بی سر و سامان بمانده
ز همدستی جمعی تنگچشمان
چو گنج اندر زمین پنهان بمانده
ز ننگ صحبت مشتی گدا طبع
به کنجی در چو زر در کان بمانده
ز عشق خوبرویان همچو عطار
خرد گم کرده سرگردان بمانده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساسات عمیق خود در عشق سخن میگوید و به حالتی سرگردان و مست اشاره میکند که به خاطر عشق به وجود آمده است. او احساس تنهایی و جدایی از دوستان را تجربه میکند و عشق را بالاتر از هر چیز دیگری میداند. در این مسیر، عطار به فقدان آرامش و عقل اشاره میکند و خود را در کمال بیتوجهی به مشکلات و ناکامیها، همچون گنجی پنهان در دل خاک توصیف میکند. در نهایت، او از عشق زیبا رویان غرق در حیرت و سردرگمی یاد میکند که برایش مشقت و ننگها را به همراه دارد.
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق در حالت سرگردانی و بیخبری هستم، مانند کسی که مست شده و در حیرت و تردید به سر میبرد.
هوش مصنوعی: عشق و امید، جان شیرین من را به خود مشغول کرده و به همین خاطر از جمع دوستان و صحبت آنها دور ماندهام.
هوش مصنوعی: انسانی که همه چیز را برای عشق فدای کرده، به گونهای بیسامان و آشفته باقی مانده است.
هوش مصنوعی: انسانهایی که حسد ورزیده و تنگنظر هستند، همچون گنجی که در دل زمین مدفون شده، در کنار یکدیگر جمع شده و پنهان ماندهاند.
هوش مصنوعی: به دلیل شرم از همصحبتی با عدهای نادان و فاقد استعداد، از نظر روحی در گوشهای پنهان شدهام، مانند زر که در دل کان مخفی مانده است.
هوش مصنوعی: به خاطر عشق زیبایانی مانند عطار، او عقل و فهم خود را گم کرده و حالا سردرگم و بیهدف مانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ز وصفش جانها حیران بمانده
خرد انگشت در دندان بمانده
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.