هرگز دل پر خون را خرم نکنی دانم
مجروح توام دانی مرهم نکنی دانم
ای شادی غمگینان چون تو به غمم شادی
یکدم دل پر غم را بی غم نکنی دانم
چون دم دهیم دایم گر دم زنم و گرنه
با خویشتنم یکدم همدم نکنی دانم
هر روز وفاداری من بیش کنم دانی
مویی ز جفاکاری تو کم نکنی دانم
چون راز دل از اشکم پنهان به نمیماند
در پردهٔ یک رازم محرم نکنی دانم
گفتی که اگر خواهی تا عهد کنم با تو
گر عهد کنی با من، محکم نکنی دانم
آن روز که دل بردی گفتی ببرم جانت
ای راحت جان و دل این هم نکنی دانم
سهل است اگرم کشتی از جان بحلت کردم
صعب است که بعد از من ماتم نکنی دانم
با خیل گرانجانان بنشستهای و یکدم
عطار سبکدل را خرم نکنی دانم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج محبت و جدایی سخن میگوید. او با اشاره به جراحتهای دلش، از معشوق میخواهد که با دلسوزی و محبت به او توجه کند، اما میداند که او هرگز نمیتواند دلش را شاد کند. شاعر از وفاداری خود به معشوق میگوید و در عین حال احساس میکند که هیچ تغییر مثبتی در رابطهشان رخ نخواهد داد. او به معشوق یادآوری میکند که قولهایی که داده، عملی نخواهد شد و در آخر به تنهایی خود در میان دیگران اشاره میکند و مینالد که معشوق هیچ توجهی به او ندارد.
هوش مصنوعی: تو هرگز نمیتوانی دل پرخون مرا شاد کنی، چون میدانم که من زخمیام و تو نمیتوانی درمانم کنی.
هوش مصنوعی: ای شادی تلخ غمگینان، تو که در غم من شادی نمیتوانی حتی برای یک لحظه دل پر از غم مرا شاد کنی.
هوش مصنوعی: وقتی که دم میزنیم، یا اگر من دم بزنم، یا حتی اگر با خودم باشم، یک لحظه هم نمیتوانی با من همدم شوی.
هوش مصنوعی: هر روز وفاداری من بیشتر میشود، اما میدانم که تو هر روز کمتری به من آسیب میزنی.
هوش مصنوعی: راز دل من هرگز از اشکهایم پنهان نمیماند؛ من میدانم که تو نمیتوانی در پردهٔ مخفی یک راز، محرم من باشی.
هوش مصنوعی: تو گفتی که اگر بخواهی، عهدی با من ببندی، اما من میدانم که اگر تو هم با من عهد کنی، این عهد را محکم نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: روزی که دل مرا ربودی، به من گفتی که جانم را ببر، ای آرامش جان و دل، میدانم که تو نیز این کار را نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: اگر تو مرا به خاطر راحتیات بکشی، این کار برای تو ساده است، اما سخت است که بعد از من برای مرگم غمگین نشوی.
هوش مصنوعی: تو با گروهی از افرادی که جانشان گرانبهاست نشستهای و حتی یک لحظه هم عطار، شاعر و خیالپرداز را شاد نمیکنی و من این را میدانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.