دو جهان بی‌توام نمی‌باید
نه یکی بس دو ام نمی‌باید
هرچه خواهم ز تو تو به زانی
از توام جز توام نمی‌باید
قبله‌ام چون جمال روی تو بس
رویی از هر سوم نمی‌باید
جان من چون شنید قول الست
این تن بدخوم نمی‌باید
بسم از هر دو کون قول قدیم
اجتهادی نوم نمی‌باید
گرچه مویی شدم ز شوق رخت
قوت بازوم نمی‌باید
ضعف من چون ز اشتیاق تو خاست
ذره‌ای نیروم نمی‌باید
چون چنین در ره توام عاجز
هیچ بیرون شوم نمی‌باید
گرچه دردم گذشت از اندازه
زحمت داروم نمی‌باید
صد گره هست از تو بر کارم
گره ابروم نمی‌باید
پیچ پیچی برون بر از کارم
که دل صد توم نمی‌باید
ور نخواهی گشاد در بر من
هیچ هم زانوم نمی‌باید
چون به تو راه نیست محوم کن
که بد و نیکو ام نمی‌باید
شیر مردی اگر به من نرسید
سگ در پهلوم نمی‌باید
نفس جادوم ، کوه کند بسی
توبهٔ جادوم نمی‌باید
ای فرید از بهانه دست بدار
ترکی هندوم نمی‌باید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، عمیقاً از عشق و وابستگی به محبوب سخن می‌گوید و بیان می‌کند که زندگی‌اش بدون او معنا ندارد. او اعتراف می‌کند که در برابر عشقش ناتوان و عاجز است و هیچ چیزی جز ارتباط با او نمی‌تواند او را قانع کند. شاعر از شدت شوق و اشتیاقش به محبوب اشاره می‌کند که حتی ضعف و ناتوانی‌اش نیز ناشی از عشق اوست. با استفاده از تمثیل‌های مختلف، دردی عمیق و گره‌های ناشی از عشق را توصیف می‌کند و در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که بدون محبوب هیچ چیز برایش ارزش ندارد.
هوش مصنوعی: دو جهان بدون تو برایم کافی نیست و نه تنها یک جهان، بلکه دو جهان هم بدون تو برایم قابل تحمل نیست.
هوش مصنوعی: هرچه از تو بخواهم، تو به خوبی آگاه هستی و جز تو هیچ چیزی برای من کافی نیست.
هوش مصنوعی: قبلهٔ من (یعنی هدف و مقصودم) چهرهٔ زیبا و دل‌انگیز تو است، به طوری که هیچ سمت و جهتی غیر از تو را نمی‌پسندم.
هوش مصنوعی: جان من وقتی که سخن «آیا من پروردگار شما نیستم؟» را شنید، این بدن ناپاک و زشت دیگر برای من قابل تحمل نیست.
هوش مصنوعی: من از هر دو عالم (دنیا و آخرت) به خاطر قول اولیه و قدیمی، هیچ امیدی به نجات و رهایی ندارم.
هوش مصنوعی: اگرچه به خاطر عشق تو دیوانه و ضعیف شدم، اما همچنان نیازی به قدرت و قوت ندارم.
هوش مصنوعی: ضعف من ناشی از اشتیاق توست و حتی ذره‌ای از آن هم نیازی به نیرومندی ندارد.
هوش مصنوعی: از آنجا که به خاطر عشق و اشتیاق به تو به ضعف افتاده‌ام، هیچ‌گاه نمی‌توانم از این مسیر خارج شوم.
هوش مصنوعی: هرچند که درد و رنج من بسیار زیاد است، اما تحمل این زحمت برایم ممکن نیست.
هوش مصنوعی: در کار من صد مشکل و تیرگی وجود دارد که نباید به خاطرشان ابرویم در هم برود و ناراحت شوم.
هوش مصنوعی: مشکلات و پیچیدگی‌هایی که حاصل از تو به وجود آمده است، به قدری زیاد است که دل من، به هیچ وجه، تاب تحمل آن را ندارد.
هوش مصنوعی: اگر نمی‌خواهی در را به روی من باز کنی، هیچ از زانو زدن و التماس کردن هم برای من فایده‌ای ندارد.
هوش مصنوعی: چون به تو دسترسی ندارم، بهتر است که مرا از دردی که به سبب تو به من می‌رسد رها کنی، چون من هیچ‌یک از خوبی‌ها و بدی‌ها را نمی‌خواهم.
هوش مصنوعی: اگر مردانگی و شجاعت به من نرسد، حتی بودن یک سگ در کنارم هم بی‌فایده است.
هوش مصنوعی: نفس من به قدری قوی و سحرآمیز است که می‌تواند کوه را هم بخرد، پس نیازی به توبه کردن ندارد.
هوش مصنوعی: ای فرید، از بهانه و توجیه‌های بیهوده دست بردار؛ زیرا لااقل برای ما نمی‌تواند وجود تو در ترکی و هندو بودن قابل قبول باشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.