گر یک شبه وصل بتم آواز آرد
یکساله فراقش فلک آغاز آرد
صد روز ازین که می‌گذارم بدهم
گر دور فلک از آن شبی باز آرد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر یک شبه وصل بتم آواز آرد
یکساله فراقش فلک آغاز آرد
صد روز ازین که می‌گذارم بدهم
گر دور فلک از آن شبی باز آرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به احساس عمیق دلشکستگی و longing ناشی از جدایی از معشوق می‌پردازد. او آرزو می‌کند که بلافاصله و تنها در یک شب، وصال معشوق حاصل شود، چرا که فراق طولانی و دشواری را که تحمل کرده، به شدت احساس می‌کند. شاعر با اشاره به گذشت زمان و درد جدایی، نشان می‌دهد که حتی یک شب وصال می‌تواند چقدر باارزش و دلگرم‌کننده باشد.
هوش مصنوعی: اگر حتی یک شب کنار معشوقم باشم، آواز خوش عشق را می‌آورم، اما اگر بخواهد دوری را شروع کند، یک سال کامل دوری از او آغاز می‌شود.
هوش مصنوعی: من صد روز است که به این حال زندگی می‌کنم، اگر زمان دوباره به آن شب وصال برگردد، حاضر هستم تا هر چه دارم را بدهم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.