|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به نقد و هجو قاضی هری میپردازد و به او میگوید که باوجود خشکسالی و سختگیریاش، درک و عقلش ناقص است. او به سیاهی روی قاضی اشاره میکند و میگوید که این وضع در دلداری او تأثیری ندارد. شاعر از قاضی میخواهد که به جای بهانهجویی و دلسوزی، درک صحیحی از اوضاع داشته باشد و در نهایت اشاره میکند که چوبه خیمه هم در شرایط مناسب میتواند خوشنشین باشد.
هوش مصنوعی: در هری، کسی را ندیدهای که بر خویش میسوزد و خشمگین میشود و به خاطر هجوی که نشانهٔ سیاهی است، نوبتی را میبیند.
هوش مصنوعی: اکنون دانهای در خیمه زیبا پاشیدهای که مرغ یاد تو همیشه از آن تغذیه کند و برای همیشه یاد تو زنده بماند.
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد دربارهٔ عقل و خرد سخن بگوید، به قدری دچار خطا و اشتباه میشود که از سنجش و درایت به دور خواهد بود. در واقع، برخی افراد حتی درک درستی از موضوعات ساده هم ندارند.
هوش مصنوعی: به بهانهٔ عذر و لطافت، قلب من را تسلیم نکن، زیرا چوب خیمه بهخوبی در همان محل قرار میگیرد و مستحکم میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.