ای خداوندی که درمعراج قدر و منزلت
تا به جایی همتت برشد که فکرت بر نشد
خاکپای تست آنکش کیمیا داند خرد
بر مسی هرگز فکندش آسمان کان زر نشد
نوک کلک تاست آن کش جوهری داند صدف
قطرهای هرگز بدو پیوست کو گوهر نشد
بر هوای دولتت مرغ خلافی کی گذشت
کز سموم انتقامت عاقبت بیپر نشد
در بهار خدمتت شاخ وفاقی کی شکفت
کز صبای اصطناعت جفت برگ و بر نشد
ماجرایی خردهوار اندر میان خواهم نهاد
باورم کن گرچه کس را از من این باور نشد
دستهای ده کاغذم فرمودهای زان روزها
در تقاضا گرچه زان پس نوک کلکم تر نشد
خواستم تا قطعهای پردازم امروز اندر آن
زین مطولتر ولیکن زین مطولتر نشد
زانکه چون اندیشه کردم از بباضش چاره نیست
حالی از بیکاغذی دستم به نظمش درنشد
لاغری ناید شگفت از بخت من آن بخت تست
کز دوام آرزو پهلوی او لاغر نشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: انوری قطعه را با ستایش ممدوح آغاز میکند و همت بلند، کیمیاگری خاک پا، گوهرآفرینی قلم، کیفر دشمنان و نواخت دوستان او را میستاید. سپس یادآوری میکند که ممدوح روزی دستور داده بود دستهای کاغذ به او بدهند، ولی آن کاغذ هرگز نرسیده است. شاعر با طنزی ظریف کوتاهی همین قطعه را نتیجهٔ بیکاغذی خود میشمارد و بخت لاغر خود را در برابر بخت فربه ممدوح مینهد.
هوش مصنوعی: ای سروری که در بالا رفتن به مقام قدر و منزلت، همت تو به جایی رسید که اندیشه به آنجا راه نیافت.
هوش مصنوعی: خاک پای تو همان چیزی است که خرد آن را کیمیا میداند. آسمان هرگز آن را بر مسی نیفکند که آن مس به کان طلا تبدیل نشود.
هوش مصنوعی: نوک قلم تو همان است که صدف آن را گوهرساز میشمارد. هیچ قطرهای به آن نپیوست که مروارید نشود؛ یعنی هرچه قلم تو بنویسد گرانبها میشود.
هوش مصنوعی: هیچ پرندهٔ مخالفی از فضای دولت تو نگذشت، مگر آنکه سرانجام از باد سوزان انتقام تو پر و بالش سوخت؛ یعنی دشمنانت همه نابود شدند.
هوش مصنوعی: در بهارِ خدمت به تو، هیچ شاخهٔ دوستی و همراهی نشکفت، مگر آنکه از نسیم نوازش و احسان تو برگ و بار آورد؛ یعنی هواداران تو همه بهرهمند شدند.
هوش مصنوعی: میخواهم ماجرای کوچکی را با تو در میان بگذارم. باورم کن، هرچند تاکنون کسی این را از من باور نکرده است.
هوش مصنوعی: در آن روزها دستور داده بودی دستهای دهبرگی کاغذ به من بدهند. هرچند از آن پس هرگز قلمم را برای مطالبهٔ آن به کار نبردم و آن را نخواستم.
هوش مصنوعی: امروز خواستم در این باره قطعهای بلندتر از این بسرایم، اما بلندتر از همین نشد.
هوش مصنوعی: زیرا وقتی اندیشیدم، دیدم که شعر را ناچار باید پاکنویس کرد. اکنون چون کاغذ ندارم، دستم به سرودن آن نرفت.
هوش مصنوعی: اگر شعرم کوتاه و لاغر شد، از بخت نزار من عجیب نیست. بخت توست که با وجود آرزوهای پیوستهٔ دیگران، هرگز لاغر و کمبهره نشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هیچکس ایمن ز کید دهر دونپرور نشد
هیچ سر در دار دنیا صاحب افسر نشد
خلق میگفتند بهتر میشود کاندر جهان
وین عجیب کز راستی بدتر شد و بهتر نشد
ساغر عیش جهان سرشار اما هیچوقت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.