با عشق روان شد از عدم مرکب ما
روشن ز شراب وصل دائم شب ما
زان می که حرام نیست در مذهب ما
تا باز عدم خشک نیابی لب ما
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با عشق روان شد از عدم مرکب ما
روشن ز شراب وصل دائم شب ما
زان می که حرام نیست در مذهب ما
تا باز عدم خشک نیابی لب ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی عرفانی میگوید عشق از ازل، از نیستی، با هستی ما همراه بوده است. شب عمر عارف همیشه از شراب وصل روشن است. این شراب، که بادهای معنوی و در آیین عاشقان روا است، تا بازگشت به نیستی نیز لب او را سیراب نگه میدارد. بدینسان آغاز و پایان سفر هستی هر دو به عشق پیوند میخورد.
هوش مصنوعی: مرکب هستی ما از همان آغاز، از نیستی و پیش از آفرینش، همراه با عشق به راه افتاد. شب ما همیشه از شراب وصل محبوب روشن است؛ یعنی حتی در تاریکی دنیا، نور دیدار و پیوند با حق با ماست.
هوش مصنوعی: از آن شرابی که در آیین ما حرام نیست، یعنی شراب عشق و معرفت الهی، لب ما تا بازگشت دوباره به نیستی هرگز خشک نخواهد بود. عاشق از ازل تا ابد از این باده سیراب است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با عشق روان شد از عدم مرکب ما
روشن ز شراب وصل دائم شب ما
زان می که حرام نیست در مذهب ما
تا باز عدم خشک نیابی لب ما
ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما
مستی گردد که روز بیند شب ما
ای آنکه گریخت از در مذهب ما
گوشش بکشد فراق تا ملهب ما
ماییم که داغ ادهمست اشهب ما
بر خال زند ز تیرگی کوکب ما
آن ما نمیانیم که عکس گل صبح
داغ برص است بر جبین شب ما
با عشق روان شد از عدم مرکب ما
روشن ز چراغ وصل دایم شب ما
زان می که حرام نیست درمذهب ما
تا روز اجل خشک نیابی لب ما
ای مهر تو کیش و عشق تو مذهب ما
در راه طلب تو آخرین مطلب ما
بیروی تو خورشید نهان گشته بابر
باز آی که یکسان شده روز و شب ما
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.