از میدان صفا میدان حیا زاید. قوله تعالی: «فیستحیی منکم». حیا شرمست، و شرم حصار دین، و شرم علمیست از علمهای کرم. شرم غافلان از خلقست، و شرم جوانمردان از فرشتگان، و شرم عارفان از حق، از خلق آنکس شرم دارد که از آب روی خود بترسد، و از قبول ایشان نیوشد، و عظمت اللّه نشناسد. و از فرشتگان شرم آنکس دارد که بر غیب اعتماد دارد، و از گناه باک دارد، و از حساب اندیشه دارد. و از حق شرم آنکس دارد که دل بینا دارد، و سر آشنا دارد، و ضمیر از ریبت جدا دارد.


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در مورد حیا و شرم به عنوان ویژگیهای نورانی و اخلاقی انسانهاست. شاعر در این میدان به پیوند حیا با صفا، علم و دیانت میپردازد و تاکید میکند که حیا نشانهای از عشق به خدا و آگاهی از مقام والای الهی است. او از دستههای مختلف انسانها مانند غافلان، جوانمردان و عارفان یاد میکند و میگوید که حیا باید از هریک از این گروهها نشأت بگیرد. در نهایت، حیا به عنوان حسی که انسان را از گناه و خطا دور میکند و به سمت شناخت حق هدایت میکند، بیان میشود.
هوش مصنوعی: حیا، که به معنای شرم است، در واقع یکی از ویژگیهای مهم دین و علم به شمار میآید. شرم میتواند به انسان کمک کند تا از موانع و ضعفها دوری کند. افرادی که از خلقت خدا شرم دارند، به نوعی از خودشان نیز محافظت میکنند و درک درستی از عظمت الهی دارند. برای کسانی که به فرشتگان و علم غیب اعتماد دارند، شرم به معنای آگاهی از گناه و نگرانی درباره حساب و کتاب است. در نهایت، افرادی که به حقیقت پی برده و دل عیانی دارند، از خداوند شرم بیشتری دارند و از شک و تردید به دورند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.