از میدان تذلل میدان اخبات زاید. قوله تعالی: «و بشر المختبین» اخبات نرم خوییست، و تنگ دلی، و ترسگاری مردیست حقیقت اخلاص چشیده، و عذر خلایق بدیده، و از خویشتن رسته. نشان چشیدن اخلاص سه چیزست: از تیمار رزق و از کوشیدن و از ساختن جهان برآسودن، و در مداومت خدمت و استغراق اوقات و تصفیه انفاس آویختن، و جهان و جهانیان و آدمیان و جز از ایشان را از ادای خویش آزاد داشتن. و این سیرت ابدالانست.
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این متن درباره مفهوم اخبات و اخلاص است. اخبات به معنای نرمخویی، تنگدلی و ترس است و به افرادی اشاره دارد که حقیقت اخلاص را درک کردهاند و عذر دیگران را میپذیرند. اخلاص به سه چیز وابسته است: آرامش از امور مربوط به رزق، عدم تلاش برای ساختن دنیا و آزادی از دغدغههای دنیوی. این صفات ویژهای هستند که به ابدالان (افرادی با مقام والای معنوی) نسبت داده میشوند. در واقع، کسی که در این مسیر قدم میگذارد، خود را از دغدغههای دنیوی آزاد میکند و به خدمت و تصفیه نفس میپردازد.
هوش مصنوعی: میدان تذلل، نقطهای است که در آن اخبات به وجود میآید. اخبات به معنای نرم خویی و دلباختگی است، همچنین به نگرانی و ترس یک مردی که طعم اخلاص را چشیده و عذر دیگران را پذیرفته، اشاره دارد. این فرد از خود رسته است. نشانههای چشیدن اخلاص شامل سه مورد است: رهایی از نگرانیهای روزی، تلاش و کوشیدن برای ساختن دنیا با آرامش، و همچنین حضور مداوم در خدمت، غرق شدن در زمان و پالایش نفس. در این حالت، او باید خود و دیگران را از انجام وظایفش آزاد کند. این خصوصیات به سیرت اهل فضیلت مربوط میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.