از میدان تذلل میدان اخبات زاید. قوله تعالی: «و بشر المختبین» اخبات نرم خوییست، و تنگ دلی، و ترسگاری مردیست حقیقت اخلاص چشیده، و عذر خلایق بدیده، و از خویشتن رسته. نشان چشیدن اخلاص سه چیزست: از تیمار رزق و از کوشیدن و از ساختن جهان برآسودن، و در مداومت خدمت و استغراق اوقات و تصفیه انفاس آویختن، و جهان و جهانیان و آدمیان و جز از ایشان را از ادای خویش آزاد داشتن. و این سیرت ابدالانست.



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در میدان سی و نهم، «اخبات» به معنای آرامش و سادگی معرفی شده است. این حالت به نرمخویی، تنگدلی و ترسگاری مردی اشاره دارد که حقیقت اخلاص را تجربه کرده و به عذرخواهی از دیگران پرداخته است. اخلاص حقیقی در اینجا به سه چیز وابسته است: رها کردن نگرانیهای رزق، تلاش و ساختن دنیا، و نیز آزاد کردن خود از وابستگی به جهانیان. این ویژگیها سیرهی بندگان خاص خداوند را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: میدان تذلل، نقطهای است که در آن اخبات به وجود میآید. اخبات به معنای نرم خویی و دلباختگی است، همچنین به نگرانی و ترس یک مردی که طعم اخلاص را چشیده و عذر دیگران را پذیرفته، اشاره دارد. این فرد از خود رسته است. نشانههای چشیدن اخلاص شامل سه مورد است: رهایی از نگرانیهای روزی، تلاش و کوشیدن برای ساختن دنیا با آرامش، و همچنین حضور مداوم در خدمت، غرق شدن در زمان و پالایش نفس. در این حالت، او باید خود و دیگران را از انجام وظایفش آزاد کند. این خصوصیات به سیرت اهل فضیلت مربوط میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.