صوفی دگری را صفت کرده و صفتی از روی شناسایی و معرفت آورده فرموده که فلان کس سفره آرست نه سفره دار و خود را شریک سفره می دارد نه ملیک سفره می شمارد، با سایر خورندگان یکسان است بلکه در نظر خود طفیلی ایشان است.
چون به مهمانسرای خویش نهد
خواجه خوان از برای درویشان
طفل راه است اگر نمی داند
خویشتن را طفیلی ایشان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بخش به توصیف یک صوفی میپردازد که برخلاف عادتهای معمول، خود را در سفره مهماننوازی برابر با درویشان میبیند و خود را به عنوان طفیلی آنان میشمارد. او در پذیرایی از مهمانان نه تنها به عنوان صاحب سفره بلکه به عنوان یکی از مهمانان عادی و برابر با دیگران حاضر میشود. این اندیشۀ تواضع و برابری نشاندهندهی روح بزرگ و بخشندهای است که در این صوفی وجود دارد.
هوش مصنوعی: یکی از صوفیها از شخص دیگری تعریف کرده و ویژگیهایی را بر اساس شناخت و آگاهی خود بیان کرده است. او میگوید که فلانی سفره را چیده، اما خودش صاحب سفره نیست و به عنوان شریک سفره عمل میکند و خود را برابر با دیگران میبیند. بلکه در نظر خودش، مانند یک آویزان و وابسته به دیگران است.
هوش مصنوعی: زمانی که خواجه به مهمانسرای خود میآید، سفرهای را برای درویشان میگspread.
هوش مصنوعی: اگر کودک راه را نمیشناسد، اما به دنبال دانایی و شناخت خود است، در واقع به آن بزرگترها وابسته و تحت تأثیر آنها قرار دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.