لبت دل دزد و من از وی شکر دزد
کم افتاده ست ازینسان دزد بر دزد
ز چشمم شست چشمت سرمه خواب
به عیاری برد کحل از بصر دزد
تنت را بنگرم دزدیده زانسان
که بر سیم کسان دوزد نظر دزد
اگر دزدیده ات بینم مکن عیب
که دزدی را نداند جز هنر دزد
غمت بر دل ز هر سو غارت آورد
درآمد خانه را از بام و در دزد
هراسم شب به کویت از رقیبان
به شبها از سگان دارد خطر دزد
سر درج سخن مگشای جامی
مبادا در کمین باشد گهر دزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه همه بر محور «دزد» و ردیف آن ساخته شده است: لب معشوق دل عاشق را میدزدد و عاشق از آن بوسه میرباید، چشم یار خواب را از او میبرد و عاشق دزدانه به تن سیمین او مینگرد. غم یار چون دزد به خانهٔ دل میزند و عاشق شبها در کوی او مانند دزدی از سگان، از رقیبان میهراسد. در پایان، جامی به خود هشدار میدهد که گوهرهای سخنش را آشکار نکند تا دزدان سخن آن را نربایند.
هوش مصنوعی: لب تو دل مرا میدزدد و من از لب تو شکر (بوسه) میدزدم. کمتر پیش آمده که دزدی اینگونه از دزدی دیگر بدزدد.
هوش مصنوعی: چشم تو سرمهٔ خواب را از چشم من شست و خواب را از من گرفت. دزد زیرک و چابک چنان است که سرمه را از خود چشم هم میرباید.
هوش مصنوعی: من پنهانی و دزدانه به تن سیمین تو نگاه میکنم، همانگونه که دزد به نقره و مال مردم چشم میدوزد.
هوش مصنوعی: اگر تو را دزدانه مینگرم، بر من خرده مگیر، زیرا دزد، دزدی را جز هنر نمیداند.
هوش مصنوعی: غم تو از هر سو به دل من یورش آورد و آن را غارت کرد، مانند دزدی که از بام و در به خانه درآید.
هوش مصنوعی: شبها در کوی تو از نگهبانان و رقیبان میترسم، چنانکه دزد شبها از سگان پاسبان در خطر است.
هوش مصنوعی: ای جامی، صندوقچهٔ سخن را باز مکن و گوهرهای شعرت را آشکار مساز، مبادا گوهردزدی در کمین باشد و آنها را برباید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.