ز شوقت زنم دم زبانم بسوزد
صبوری کنم پیشه جانم بسوزد
نیارم ز دل آتشین آه بیرون
که ترسم همه خان و مانم بسوزد
چو بالای عشقت گشایم دکانی
جهد برق غیرت دکانم بسوزد
چنان گرم گشت از تب دوریم تن
که نزدیک شد کاستخوانم بسوزد
گر از خون دل بسترم تر نگردد
ز تاب تن ناتوانم بسوزد
چه سان جز غمت طعمه سازم که لقمه
ز تف درون در دهانم بسوزد
چو در دفتر اشعار جامی نویسم
زند شعله کلک و بنانم بسوزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل آتش شوق و دوری را توصیف میکند. این آتش زبان، جان، خانه، استخوان، بستر و حتی لقمه را میسوزاند. گفتن و خاموش ماندن هر دو سوزانندهاند و غیرت عشق اجازهٔ آشکار کردن آن را نمیدهد. در پایان، جامی میگوید نوشتن این حال در دیوانش نیز قلم و انگشتانش را به آتش میکشد.
هوش مصنوعی: اگر از شوق تو سخنی بگویم زبانم میسوزد، و اگر شکیبایی پیشه کنم و خاموش بمانم جانم میسوزد؛ پس در هر دو حال در آتشم.
هوش مصنوعی: جرئت نمیکنم آه آتشین را از دل بیرون بدهم، چون میترسم همهٔ خانه و زندگیام را بسوزاند.
هوش مصنوعی: هرگاه بخواهم به پشتوانهٔ عشق تو دکانی بگشایم و عشقم را آشکار کنم، برق غیرت میجهد و دکانم را میسوزاند؛ یعنی غیرت عشق اجازهٔ خودنمایی نمیدهد.
هوش مصنوعی: تنم از تب دوری تو چنان داغ شده است که نزدیک است استخوانم هم بسوزد.
هوش مصنوعی: اگر بسترم از خونی که از دلم میریزد تر نشود، از گرمای تن ناتوانم آتش میگیرد؛ تنها اشک خونین این آتش را مهار میکند.
هوش مصنوعی: چگونه غذایی جز غم تو برگزینم، در حالی که هر لقمهای از حرارت درونم در دهانم میسوزد؟
هوش مصنوعی: هرگاه این سخنان را در دفتر شعرهای جامی بنویسم، قلم شعله میکشد و سرانگشتانم را میسوزاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.