درین ره خضر همت همرهم بس
حریم نیستی منزلگهم بس
حریف کنج خلوتخانه فقر
دل هشیار و جان آگهم بس
طراز آستین دلق تجرید
و ما توفیقی الا باللهم بس
چرا منت کشم بهر چراغی
فروغ مجلس از شمع مهم بس
مرا گر دولت شاهنشهی نیست
فراغ از دولت شاهنشهم بس
ز بیرون گر لباس تو به تو نیست
جگربسته درون خون ته تهم بس
چو جامی گر نه کوتاه آستینم
ز مشت سفله دست کوتهم بس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش قناعت و فقر عارفانه است و هر بیت با ردیف «بس» بر بسنده بودن داشتههای معنوی تأکید میکند. شاعر همت، دل آگاه، توفیق الهی، نور ماه و فراغت از شاهان را جایگزین همراه و یار و چراغ و دولت دنیوی میداند. در پایان جامی میگوید اگر هم ظاهر زاهدانه ندارد، دستش از دامن فرومایگان کوتاه است و همین برایش کافی است.
هوش مصنوعی: در این راه سلوک، همت بلند که چون خضر راهنماست، برای همراهی من کافی است و منزل و آرامگاهم حریم نیستی و فنای خویش است.
هوش مصنوعی: در گوشهٔ خلوتخانهٔ فقر و درویشی، همدم و همنشین من دلی بیدار و جانی آگاه است و به یار دیگری نیاز ندارم.
هوش مصنوعی: نقش و زینت آستین خرقهٔ وارستگی من همین آیهٔ «توفیق من جز از خدا نیست» است و همین برایم بس است.
هوش مصنوعی: چرا برای یک چراغ منت دیگران را بکشم، وقتی روشنی مجلسم از شمع ماه تأمین میشود؛ یعنی به نور طبیعی و خدادادی قانعم.
هوش مصنوعی: اگر دولت و ثروت پادشاهی ندارم، همین آسودگی و بینیازی از دولت پادشاهان برایم کافی است.
هوش مصنوعی: اگر از بیرون لباسهای لایهلایه و فاخر ندارم، درون جگرخستهام که لایهلایه از خون پوشیده است برایم بس است؛ یعنی رنج و سوز درونی جای زیور بیرونی را گرفته است.
هوش مصنوعی: اگر من، جامی، کوتاهآستین نیستم، کوتاه بودن دستم از دامن و مشت فرومایگان برایم کافی است؛ یعنی به جای ظاهر زاهدانه، بینیازی از مردم پست مرا بس است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.