چشمت ز غمزه تیغ و ز مژگان خدنگ ساخت
با عاشقان غمزده اسباب جنگ ساخت
بر من ز جورت این همه سختی که می رسد
می بایدم تنی چو دل تو ز سنگ ساخت
پی چون به شهر وصل برد بارگی صبر
کش سنگلاخ بادیه هجر لنگ ساخت
عیبم مکن به تنگی دل چون غمت فزود
استاد فطرت از ازل این خانه تنگ ساخت
مجموعه ای ست هر ورق گل ز حسن تو
مرغ چمن چرا به همین بوی و رنگ ساخت
سنگ جفای عشق تو در یکدگر شکست
هر چند عقل شیشه ناموس و ننگ ساخت
جامی گسست رشته تسبیح زهد را
خواهد به بزم دردکشان تار چنگ ساخت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از ستم معشوق و سختی هجران میگوید: چشم معشوق با غمزه و مژگان به جنگ عاشقان آمده و دل سنگ او تاب و صبر عاشق را از میان برده است. شاعر تنگی دل خود را ازلی میداند و زیبایی معشوق را برتر از گل میشمارد. در پایان عشق، عقل و آبرو را میشکند و جامی زهد را رها کرده و به بزم رندان میپیوندد.
هوش مصنوعی: چشم تو از غمزه شمشیر و از مژگان تیر ساخت و با عاشقان غمدیده ابزار جنگ فراهم کرد.
هوش مصنوعی: برای تحمل این همه سختی که از ستم تو به من میرسد، باید تنی از سنگ داشته باشم، مانند دل سنگ تو.
هوش مصنوعی: اسب صبر که سنگلاخ بیابان هجران لنگش کرده، چگونه میتواند راه به شهر وصال ببرد؟
هوش مصنوعی: اگر از فزونی غم تو دلتنگم، سرزنشم مکن؛ آفریدگار از ازل این خانهٔ دل را تنگ ساخته است و گنجایش این همه غم را ندارد.
هوش مصنوعی: هر برگ گل تنها بخشی از زیبایی تو را در خود دارد؛ پس چرا بلبل باغ به همین بو و رنگ گل قناعت کرد و به سوی خود تو نیامد؟
هوش مصنوعی: هرچند عقل از آبرو و ننگ شیشهای ساخت و آن را نگه داشت، سنگ ستم عشق تو همه را درهم شکست.
هوش مصنوعی: جامی رشتهٔ تسبیح زهد را پاره کرد و میخواهد از آن برای چنگ در مجلس بادهنوشان تار بسازد؛ یعنی زهد را رها کرده و به عشق و رندی روی آورده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.