پای ناز ارچه گهی جانب ما نگذارد
هم توان زیستن، ار جای به جا نگذارد
این که هر بار گذارد قدم و زار کشد
هم به یکبار همان تیغ چرا نگذارد؟
هیچ رنجیش مباد، ار چه درین بیماری
هیچ روزی قدمی جانب ما نگذارد
خود برد اشک به کو درد دل ماش، از آنک
آنچه اندر دل ما هست صبا نگذارد
دی به دشنامی ذکرم به زبانش می رفت
شکر این لطف رهی جز به دعا نگذارد
جان ترا سجده کند، ای بت کافر دل و بس
هر نمازی که دگر هست روا نگذارد
طاق ابروی بلند تو قومی محرابی ست
که درو چشم تو جز خواب قضا نگذارد
غمزه را گوی، گرت کشتن جمعی هوس است
که کسی بهتر ازو حق بلا نگذارد
سبق بیداد که پیش تو گرفته ست فلک
بر رخ خسرو یک حرف خطا نگذارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از بیاعتنایی معشوق شکایت میکند. معشوق حتی به عیادت او نمیآید و او را آهسته میکشد، و عاشق آرزو میکند که یکباره کشته شود. با این همه برای معشوق دعا میکند و دشنام او را لطف میشمارد. در بیتهای پایانی، با بازی با واژههای نماز و محراب و قضا، ابرو و چشم و غمزهٔ معشوق را وصف میکند و میگوید فلک ستمگری را از معشوق آموخته و آن را بیخطا بر خسرو روا میدارد.
هوش مصنوعی: هرچند معشوق از سر ناز هرگز پا به سوی ما نمیگذارد، باز هم میتوان زنده ماند، به شرط آنکه همه چیز را ویران و زیر و رو نکند.
هوش مصنوعی: این که هر بار میآید و ما را با زاری و آهستگی میکشد چرا یکباره همان شمشیر را بر ما فرود نمیآورد تا کار را تمام کند؟
هوش مصنوعی: هیچ رنجی به او نرسد، هرچند در این بیماریام هیچ روزی به عیادتم نمیآید و قدمی به سوی من برنمیدارد.
هوش مصنوعی: اشک خودش درد دل ما را به کوی او میبرد، چون باد صبا آنچه را در دل ماست به او نمیرساند.
هوش مصنوعی: دیروز نام مرا با دشنام بر زبان میآورد. این بندهٔ او شکر این لطف را جز با دعا کردن برای او به جا نمیآورد.
هوش مصنوعی: ای معشوق زیباروی سنگدل، جان من تنها به تو سجده میکند و هر نماز دیگری را روا نمیداند و به جا نمیآورد.
هوش مصنوعی: کمان ابروی بلند تو مانند محرابی است که چشم خمارآلود تو در آن جز خوابیدن کاری نمیکند و نماز را به قضا میدهد.
هوش مصنوعی: اگر هوس کشتن گروهی از عاشقان را داری، این کار را به غمزهات بسپار، چون هیچ کس بهتر از او حق بلا رساندن را ادا نمیکند.
هوش مصنوعی: فلک درس ستمگری را از تو آموخته است و چنان استاد شده که بر چهرهٔ خسرو حتی یک حرف را هم به خطا نمینویسد و ستم را بیکموکاست بر او روا میدارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.