ای دل عنان توسن طاقت نگاه دار
پاس شکوه عشق و محبت نگاه دار
ای عقل نیست جای تو سر منزل جنون
این شیشه راز سنگ ملامت نگاه دار
چون داده ای عنان به کف خلق، دل مده
یاری برای گوشه عزلت نگاه دار
لب تر به وصف آب خضر بیش ازین مکن
شرم حضور تیغ شهادت نگاه دار
رغبت مکن به نعمت الوان روزگار
ای شوخ چشم، شرم قناعت نگاه دار
درعالم مجاز نفس را شمرده زن
دم را برای بحر حقیقت نگاه دار
دندان فرو مبر به لب جام بیش ازین
زخمی برای دست ندامت نگاه دار
ای دل چه گرم آه شر ربار گشته ای ؟
مدی برای صبح قیامت نگاه دار
ما را که چون سپند بر آتش نشانده ای
آخر برای گرمی صحبت نگاه دار
داغی است داغ می که به شستن نمی رود
از آب تلخ، دامن عصمت نگاه دار
نتوان گرفت دامن دولت به دست زور
دست دعا برای حمایت نگاه دار
دربزم عشق رخصت جولان شکوه نیست
صائب عنان توسن جرأت نگاه دار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مجموعهای از اندرزهاست که با ردیف «نگاه دار» به دل، عقل، چشم و خود شاعر خطاب میشود: شکیبایی و شرم را نگه دار، از آزمندی و شراب و زورگویی بپرهیز و نفس و آه را برای حقیقت و قیامت ذخیره کن. در میانه، شاعر از معشوق میخواهد او را که چون اسپند بر آتش است یکباره نسوزاند. غزل با همان تصویر آغازین، یعنی نگه داشتن افسار، پایان مییابد و شاعر خود را از شکایت و گستاخی در بزم عشق بازمیدارد.
هوش مصنوعی: ای دل، افسار اسب سرکش طاقت و شکیبایی را محکم نگه دار و از دست مده، و حرمت و شکوه عشق و محبت را پاس بدار.
هوش مصنوعی: ای عقل، منزلگاه دیوانگی جای تو نیست. این شیشهٔ نازک (یعنی خودت) را از سنگ سرزنش مردم دور نگه دار، چون در وادی جنون سنگ ملامت بر سر عاقل میبارد.
هوش مصنوعی: اکنون که اختیار خود را به دست مردم دادهای، دستکم دلت را به آنان مسپار و آن را همچون یاری برای روزهای گوشهنشینی و تنهایی نگه دار.
هوش مصنوعی: بیش از این زبان به ستایش آب حیات خضر مگشا و آرزوی عمر جاودان مکن. در برابر تیغ شهادت که خود آب زندگی واقعی است شرم و ادب نگه دار.
هوش مصنوعی: به نعمتهای رنگارنگ دنیا میل مکن. ای چشم گستاخ و حریص، شرم و آبروی قناعت را حفظ کن.
هوش مصنوعی: در این دنیای مجازی نفسهایت را حسابشده و کم برآور و نفس را برای فرورفتن در دریای حقیقت ذخیره کن؛ چنانکه غواص نفسش را برای فرورفتن در دریا نگه میدارد.
هوش مصنوعی: بیش از این لب جام را به دندان مگیر و در بادهنوشی افراط مکن. دندانگزیدنی هم برای دست پشیمانی کنار بگذار، چون سرانجام از سر پشیمانی دستت را خواهی گزید.
هوش مصنوعی: ای دل، چرا اینهمه آه آتشین و شرربار میکشی؟ نفس بلندی هم برای صبح قیامت نگه دار، که آن روز به آه و فریاد نیاز خواهی داشت.
هوش مصنوعی: خطاب به معشوق: ای که ما را مانند اسپند بر آتش نشاندهای، دستکم ما را یکباره نسوزان و برای گرم کردن مجلس و همنشینی نگه دار.
هوش مصنوعی: لکهٔ شراب داغی است که با شستن پاک نمیشود؛ پس دامن پاکدامنی خود را از این آب تلخ دور نگه دار.
هوش مصنوعی: دامن بخت و دولت را با زور نمیتوان به دست آورد. دست دعا را برای پشتیبانی و حمایت بالا نگه دار.
هوش مصنوعی: صائب به خود میگوید: در بزم عشق اجازهٔ تاخت و تاز شکایت نیست. افسار اسب گستاخی و جسارت را نگه دار و زبان به گله مگشا.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یارب مرا ز پرتو منت نگاه دار
شمع مرا ز دست حمایت نگاه دار
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.