گر تو ما را به جفای صنمان ترسانی
شکم گرسنگان را تو به نان ترسانی
و به دشنام بتم آیی و تهدید دهی
مردگان را بنشانی و به جان ترسانی
ور به مجنون سقطی از لب لیلی آری
همچو مخمورکش از رطل گران ترسانی
من که چون دیگ بر آتش ز تبش خشک لبم
گوش آنم کم از آن چرب زبان ترسانی
گرگ هجران پی من کرد و مرا ننگ آورد
گرگ ترسد نه من ار تو به شبان ترسانی
بادهای گر تو ز تلخی ویم بیم دهی
سادهای گر مگسان را تو بخوان ترسانی
پاکبازند و مقامر که در این جا جمعند
نیست تاجر که تو او را به زیان ترسانی
چون خیالات لطیفند نه خونند و نه گوشت
که تو تیری بزنی یا به کمان ترسانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل خطاب به کسی است که میخواهد عاشق را از جفا و دشنام و تلخی معشوق بترساند. مولانا با مثالهای پیاپی، چون ترساندن گرسنه از نان و خمارزده از پیاله و مگس از سفره، نشان میدهد که آنچه برای دیگران مایهٔ ترس است، برای عاشق آرزوست. در پایان، عاشقان را قماربازانی پاکباز و خیالهایی بیجسم میخواند که نه از زیان میترسند و نه تیر و کمان به آنان آسیبی میرساند.
هوش مصنوعی: اگر ما را از ستم و بیوفایی زیبارویان بترسانی، مانند این است که گرسنه را از نان بترسانی؛ ما خود خواهان همان جفاییم و این ترساندن کارگر نیست.
هوش مصنوعی: اگر با دشنام معشوقم نزد من بیایی و مرا تهدید کنی، گویی مردگان را برپا نشاندهای و از جان و زندگی میترسانی؛ در حالی که مرده آرزومند جان است، و دشنام یار نیز برای من مایهٔ زندگی است.
هوش مصنوعی: اگر برای مجنون سخن درشتی از لب لیلی بیاوری، مانند این است که خمارزده را از پیالهٔ بزرگ شراب بترسانی؛ همان چیزی که با آن میترسانی، آرزوی اوست.
هوش مصنوعی: من که مانند دیگی بر آتش از سوز و گرما لبم خشک شده است، گوش به راهم که مرا با آن زبان چرب بترسانی؛ یعنی هر سخنی از تو، حتی تهدید، برای من مانند روغن برای دیگ خشک، خوشایند و خواستنی است.
هوش مصنوعی: گرگ جدایی در پی من افتاد و مرا خوار و رسوا کرد؛ اگر مرا از شبان بترسانی، گرگ از شبان میترسد نه من، زیرا من در پناه او آرام میگیرم و خواهان اویم.
هوش مصنوعی: اگر مرا به سبب تلخی شرابی از آن بیم دهی، سادهدلی؛ مانند کسی که مگسها را از سفرهٔ خوراک بترساند، حال آنکه مگس خود به سوی سفره میشتابد.
هوش مصنوعی: کسانی که در این جا گرد آمدهاند همه قمارباز و پاکباز و از همه چیز گذشتهاند؛ بازرگان نیستند که آنان را از زیان و ضرر بترسانی.
هوش مصنوعی: اینان مانند خیالهایی لطیفاند که نه خون دارند و نه گوشت، که بتوانی تیری به آنان بزنی یا با کمان بترسانی؛ یعنی عاشقان از قید جسم رستهاند و تهدید جسمانی به آنان کارگر نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.